Terror - Always The Hard Way

Heeft u een momentje? Dan pak ik eventjes een doekje. Ik heb zojuist de plant omver gegooid, de kat een hartverzakking bezorgd en een grote bloedvlek op de muur gemaakt, precies op de plek waar mij hoofd hard in aanraking kwam met het pleisterwerk. Tjongejonge, de mensen van Trustkill mogen voortaan wel een waarschuwing in hun brief plaatsen. Mij niet bewust van wat zou komen zette ik maar eens Always The Hard Way op. Gewoon een hardcoreplaatje, met wat gothische letters en een middeleeuws stukje schilderkunst op de voorkant, niets bijzonders. Nou, wél iets bijzonders dus. Oef, wat een megadikke beukplaat is de tweede van Terror geworden zeg! Geproduceerd door de man die ook de laatste Hatebreed’s zo vet liet klinken en dat is duidelijk te horen. Terwijl ik Hatebreed af en toe een beetje saai vind is er bij Terror simpelweg geen gelegenheid om de aandacht maar even te laten verslappen. Iedere riff is raak en het moet live een ware sensatie zijn om de stoere teksten en melodieën mee te brullen. In december staan ze, samen met Sick Of It All in 013 (Tilburg) en het moet heel gek lopen wil daar geen complete oorlog uitbreken. Niet vreemd, als je bedenkt dat het zelfs in je huiskamer niet mogelijk is om stil te blijven zitten met zoveel energie om je heen.

Zeg er het uwe van...