Body Count - Murder 4 Hire

Het heeft Ice T bijna tien jaar gekost om met zijn vierde album op de proppen te komen. Dat is hem ook niet helemaal kwalijk te nemen, want drummer Beatmaster V stierf aan leukemie en gitarist D-Roc stierf nog maar enkele jaren geleden aan lymfklierkanker. Wat je hem wel kwalijk kunt nemen, is dat hij na tien jaar met dit Murder 4 Hire op de proppen komt. Kijk, dat hij zich nog steeds als gangstarapper profileert terwijl zijn album gewoon op iTunes te krijgen is en hij zelf wekelijks de politieman type "ruwe bolster, blanke pit" uithangt in Law & Order: Special Victims Unit, vooruit. Geloofwaardig is het allemaal niet meer, maar dat zoekt 'ie zelf maar uit. Maar vanaf opener "Invincible Gangsta" is duidelijk wat het grootste probleem op dit album is: de zeldzaam beroerde geluidskwaliteit. De instrumenten hebben de dynamiek van een blok beton terwijl het geluid verder zo mager als wat is. Als om maar te benadrukken dat Ice-T over de muziek heen stond te zingen, is de zang veel verder naar voren gemixt, met een partij echo die extra afsteekt tegen het magere geluid van de instrumenten. Ice T en Ernie-C zijn er glansrijk in geslaagd elk beetje kwaliteit dat nog in deze songs aanwezig is, grondig te begraven onder een deken van productionele onkunde. Van harte, mannen.

Bodycount is ook verantwoordelijk voor een van de beroerdste concerten die ik ook zag. Zat Ice-T er niet in, dan kregen ze helemaal geen platencontract.

Gr.R.: De eerste twee albums zijn toch heel geslaagd. Ze kúnnen het dus wel. Maar waarom ze dit zelfs maar hebben uitgebracht is mij een raadsel...

Zeg er het uwe van...