Crossing Border 2006 - Voorpret
Tussen alle nieuwe festivals die proberen as hip as can be te zijn, lijkt Crossing Border welhaast een bejaarde naam geworden te zijn. Vergeet niet, ooit was het nieuw om muziek en gesproken woord naast elkaar te programmeren. Crossing Border in Nederland en De Nachten in België begonnen er misschien wel als eerste mee, en steeds meer festivals durfden het aan om genreoverschrijdend te programmeren.
Het betekent niet dat deze formule uitgemolken is, dat er weer iets anders moet gebeuren, maar het betekent wel dat deze formule niet meer zomaar zonder meer werkt. Ook de organisatie van oud-gediende Crossing Border zal zijn best moeten doen om zijn kop boven het maaiveld uit te blijven steken
De editie van 2006 telt genoeg grote namen om mensen te trekken, zowel op muzikaal als op literair vlak. Tussen de artiesten van het gesproken woord bevinden zich uiteraard schrijvers, en zoals het Crossing Border betaamt, ook buitenlandse. Will Self, Engels auteur, die met zijn kritische romans, essays en verhalen een treffend beeld van Engeland neer weet te zetten, komt voorlezen. Een tip. De organisatie heeft ook internationaal bestsellerauteur Benjamin Kunkel weten te strikken. Met zijn roman Indecision, die in september als Besluiteloos in Nederland verscheen, heeft hij zowel publiek als literaire kritiek voor zich weten te winnen. DBC Pierre, die met het winnen van The Booker Prize eindelijk al zijn in zijn rock'n'rollleven gemaakte schulden kon afbetalen, is er ook. Veel meer internationale namen, maar ook nationale en Vlaamse namen die de moeite waard zijn: Thomas van Aalten, Annelies Verbeke, Marcel Möring, Hassan Bahara, Bas Belleman, Auke Hulst en Arjen Lubach. Veel proza, weinig poëzie, en dat lijkt een bewuste keuze. Aandacht voor iets goeds mag immers meer dan een paar minuten duren en in het literaire programma valt veel, heel veel te ontdekken.
En dan de muziek. Voor de drie officiële festivaldagen van Crossing Border trapt het festival op woensdag af met enkele optredens én een speciale avond, waar ook losse kaarten voor te koop zijn. Londonstani is de muzikale opening in de festivaltent op het Spui met muzikanten van het gesproken woord: Wudstik, Dicecream, Kubus & Bang Bang, Blaxtar, Typhoon, The Panjabi Hit Squad, Ms Scandalous, Alyssia en Gautam Malkani. Een aardig begin, maar er is veel meer aardigs tot geweldigs. Namen die weinig introductie behoeven zijn The Futureheads, TV on the Radio, Razorlight, The Veils, Stuart A.Staples, Archie Bronson Outfit, Midlake, Betty LaVette en Arrested Development. Ben benieuwd wat DAAU tegenwoordig doet, trouwens.
Dan zijn er namen die een belletje doen rinkelen en die nieuwsgierig maken. De catchy popliedjes van Aberfeldy, bijvoorbeeld. De lichtvoetige folktronics van Psapp. De blinde Afrikaanse zanger Mohammed Jimmy Mohammed; een singer-songwriter, waarover de organisatie in superlatieven spreekt, Fionn Regan; The Drams, nog nooit van gehoord! zZz eindelijk eens live zien? The American Music Club met de soundtrack voor de stomme film Street Angel, slechts zes keer in Europa te zien en te horen. De onvriendelijk aandoende naam Brian Jonestown Massacre, tijdgenoten en gelijkgestemd met de Dandy Warhols. Susanna and the Magical Orchestra, niet te missen. En een heleboel meer. Oja, Sylvia Kristel komt zingen... Met kleren aan, dat dan weer wel.
Crossing Border hoeft, misschien wel door zijn status als oud-gediende, niet as hip as can be te zijn en dat is maar goed ook. Het programma laveert tussen heel bekend en heel onbekend en tart de wetten van de dingen die het publiek graag bij elkaar zou zien. Er is van alles wat, maar de organisatie durft het aan om, naast grote namen, ook wat serieuzere, moeilijke, buitenlandse en onbekende artiesten - schrijver, muzikant of multiartiest - neer te zetten en is juist daarin onderscheidend. Precies dát maakt dat er genoeg te ontdekken valt en bovendien zoekt het festival als geen ander naar artiesten die niet genreoverschrijdend zijn omdat dat hip is, maar het gewoon zijn.
Misschien moet je er meer je best voor doen, dan voor de hapklare brokken die je op andere festivals voorgeschoteld wordt, maar dat betekent niet dat je er daardoor minder plezier aan beleeft. Sterker nog, het plezier achteraf zou wel eens groter kunnen zijn. En als je echt geen zin hebt in zwaar werk, dan is er heus ook een luchtige route uit te stippelen, maar laten we hopen dat nieuwsgierigheid van het publiek het van het gemak wint.
Van de organisatie van Crossing Border mogen we twee maal twee kaarten weggeven voor de vrijdag en zaterdag. Heb je hierin interesse? Doe dan snel mee met onze prijsvraag
Helaas heeft The American Music Club de optredens gecancelled :-(