Koop - Koop Islands

Volgens mij heeft de afdeling planning van !K7 de afgelopen zomer een zonnesteek opgelopen. Net nu oktober, in tegenstelling tot het nazomerende september, de herfst eindelijk zijn zin geeft en de Rrrr in de maand met een dikpunter onderstreept, hebben ze daar besloten de nieuwe Koop uit te brengen. Ik bedoel: het gekletter van dikke regendruppels met het gezwiep en gepiep van mijn ruitenwissers passen echt voor geen meter bij deze Caribische percussieklanken. Niks geen open raampjes of wapperende haardossen in cabrio's met dit hondenweer. Je gaat toch ook niet cruisen met de Love Boat als de waarschuwingen voor de scheepvaart zwaar weer voorspellen? Het papieren parapluutje in mijn cocktailglas is gewoonweg niet bestand tegen deze zware regenval. Dus wat te doen? Gordijntjes dicht. De CV een paar graadjes hoger. De ogen gesloten en mezelf laten meevoeren naar de Koop Islands. In de openingstrack lijkt dit aardig goed te lukken met een fijne gastrol van Ane Brun, die zich verrassend goed in de gelakte hakschoentjes van een smooth jazz diva anno 1929 weet te verplaatsen. De mannen van Koop, Oscar Simonsson en Magnus Zingmark, overgieten hun bigband- geluid met een smakelijk exotisch sausje. Zangeres Yukimi Nagano kwijt zich ook prima van haar taak. De bijdragen van Earl Zinger (ex- Galliano, Tosca) zijn minder overtuigend. Halverwege de cruise begint mijn Piña Colada een beetje muf te smaken. Volgens mij komt mijn drankje gewoon premixed uit fles. Knap nagemaakt maar verre van puur en dat verschil, dat proef je.

Zeg er het uwe van...