Mad Max - In White EP

De Duitsers van Mad Max waren begin dit jaar ineens terug met een nieuw album. Echt heel enthousiast werd ik er niet van. Ze slaagden er wat mij betreft niet in de oude glorie te doen herleven. Het enige nieuwe op de cd was het feit dat ze plots met christelijke teksten kwamen opdraven. Met de EP In White trekken ze die lijn door en de holy-holy-holy's zijn niet van de lucht. Nou vind ik dat best, als de muziek maar goed is. Op het vorige album viel dat nogal tegen, op dit album hebben ze gekozen voor een semi-akoestische benadering die een stuk prettiger stemt. Hardrock kun je het alleen niet meer noemen. Eerder op Amerikaanse leest geschoeide akoestische poprock. Het is dan ook niet voor niets dat ze met "Open The Eyes Of My Heart" al stevig hebben gescoord in de VS. Het feit dat in het logo het kruis groter is dan de bandnaam en de heren zelf in witte kleding met grote kruisen voorop vereeuwigd zijn, zal op die markt ook niet tegengewerkt hebben. Stryper scoorde daar immers ook al mee voordat het muzikaal iets voorstelde. Zes songs staan er op deze EP, waarvan "To Hell And Back Again" en "Bad Day In Heaven" nieuwe versies van songs van het vorige album zijn en "Lonely Is The Hunter" van Stormchild afkomstig is. Met deze EP maken ze duidelijk dat de christelijke boodschap geen eenmalig uitstapje was en dat er bovendien muzikaal het nodige veranderd is. Of ze daarmee hun oude fanschare inwisselen voor een nieuwe zal nog moeten blijken.

Zeg er het uwe van...