Micah P. Hinson - and the Opera Circuit

Arme Micah P. Hinson. Na een turbulente jeugd (drugs, gevangenis, relatie met een Vogue-topmodel: het standaardverhaal zeg maar) leek hij zijn leven eindelijk weer een beetje op de rails te hebben. Slaat een schalkse vriend hem plots op de rug, met als uiteindelijke resultaat een maandenlange periode waarin Micah nauwelijks zijn bed uit mocht. En bovendien weer dezelfde verdovende middelen moest nemen als ten tijde van zijn verslaving. Geluk bij een ongeluk: tijd zat om een nieuwe plaat op te nemen. En met succes! 'Micah P. Hinson and the Opera Circuit' valt op door de mooie arrangementen (dat wil zeggen: de strijkers en toeters verrijken het geheel), die deels van de hand van Eric Bachmann (Crooked Fingers) zijn. Op de rustige momenten klinkt de plaat spaarzaam en intiem. Ten tijde van climaxen klinkt het geheel ondanks de af en toe rijke orkestratie nergens over the top. En dat terwijl toch een behoorlijk arsenaal aan instrumenten uit de kast gehaald wordt. De zegeningen van de huiskamerproductie, zullen we maar zeggen. Tel hierbij op Hinsons lage, warme stemgeluid en je hebt de aangenaam broeierige sfeer die de plaat beheerst. Verder blijkt Micah, net als op debuutalbum 'Micah P. Hinson and the gospel of progress' een heel behoorlijke liedjesschrijver, met 'jackeyed', 'she don't own me' en 'don't leave me now!' als meest treffende voorbeelden. Laten we hopen dat nu Micah weer van de medicatie af is platen van zulk niveau blijft afleveren!

Zeg er het uwe van...