Pedestrian - Ghostly Life

De herfstvakantie is bijna afgelopen en de natuur laat zien dat de zomer nu toch ook echt voorbij is. De bladeren beginnen te verkleuren en de eerste zijn al gevallen. Toen ik vanochtend de auto startte om boodschappen te gaan doen, lagen er al behoorlijk wat gele bladeren op de motorkap. De bomen zijn misschien nog wel niet kaal maar dat is een kwestie van tijd. Nu ben ik niet iemand die depressief wordt zodra de dagen korter worden. Misschien zelfs het tegendeel. Ik vind de herfst best wel een leuk jaargetijde. 's Avonds op de bank met een glas wijn, een goed boek en mooie muziek maar dit is pas echt gezellig als het op tijd donker wordt. Welke muziek? Dat verandert regelmatig. De laatste dagen is dat onder andere de nieuwe cd van Pedestrian. Ghostly Life zoals dat album heet, is een fascinerende plaat. Pedestrian, of eigenlijk Joel Shearer samen met wat andere muzikanten, was mij tot nu toe onbekend. Bij toeval kwam ik op hun (mooie) website terecht en daar hoorde ik de elf songs van de plaat voor het eerst. "Dit lijkt wel erg veel op Jeff Buckley," was mijn eerste reactie. Nu ik de plaat ook echt in huis heb, blijkt dit eerste gevoel redelijk te kloppen. De intensiteit en tegelijk de gevoeligheid waarmee de nummers gespeeld worden, dat was ook het eerste wat me aan Grace, het debuut van Jeff Buckley, beviel. Dit is heel duidelijk aanwezig op "Come Down After" en "The Abundance Of". Op andere songs hoor je weer iets terug van U2 en Radiohead maar Joel kan zeer goed op eigen benen staan zoals je kunt horen aan "This Pretty Girl" en het titelnummer. Overigens bestaat er ook een rap-artiest met de naam Pedestrian (zijn echte naam is James Brendan Best). Ik neem aan dat beide heren dit binnenkort wel zullen gaan uitvechten, zeker als Joel Pedestrian een beetje succesvol blijkt te zijn.

Zeg er het uwe van...