Take Root 2006
We hadden alles goed gepland. Zaterdagmorgen kinderen en wederhelft vermaken en vervolgens afreizen naar Assen waar in de plaatselijke ijsbaan De Smelt een fantastische line-up te trappelen stond van ongeduld om ons van File Under met open armen te ontvangen. Braaf hadden we concerten van Luka Bloom, Ryan Adams, Hellwood en Kelley Stoltz, Boris & The Saltlicks die 'gewoon' in de Randstad plaatsvonden aan ons voorbij laten gaan om in één middag en avond dat helemaal goed te maken. En zondag, zondag zouden we uitslapen, George zijn foto's (weet u nog van vorig jaar?) uitwerken, ik een boek schrijven over al het moois dat we gezien hadden en u daar 's avonds al mee lastig vallen. Oh ja, we zouden ook nog onze wederhelft zoenen, dat ook. Omdat we er weer lang een avondje uit mochten. En nog wel naar de provincie.
Nou, helaas, u hebt gisterenavond niets gezien op File Under over onze belevenissen in Assen en hoe wij - vast - in een stuip gelegen hadden om het kolderieke staartje van Ryan Adams. Planningen zijn er om overhoop gegooid te worden en de onze ging zo overhoop dat we er niet waren, daar in Assen. Dat vonden we vervelend, maar we beloven u, volgend jaar zijn we er wél! Gelukkig hadden we een schaduwteam ter plekke en die praten u hieronder bij.
Weken hebben we ernaar uitgekeken: Take Root 2006. Wat was het weer genieten en... keuzes maken. Dat viel dit jaar soms best zwaar, zo'n sterke line-up. Uiteraard was ik om 4 uur paraat tijdens de set van Boris & The Saltlicks. Aangevuld met Cactusgirl, een extra bandlid in de vorm van dame, imponeerde Boris wederom en sloten ze sterk af met de nieuwe track "Smalltown blues". Volgend jaar maar op het grote podium want daar horen ze echt thuis.
Odd uit Noorwegen volgde in de kleine zaal. Twee man versterkten hem op elektrische en akoestische gitaar. Odd zelf zong ingetogen en hoog, maar trapte vocaal het gas flink in en speelde bijna z'n hele album in een sterke set. Een nummer als "Ordinary Daydream" kwam recht uit het hart. Zijn stem zal voor sommigen even wennen zijn, maar muzikaal hapte het lekker weg.
In de grote zaal zag ik daarna Rachelle van Zanten & Band. Rachelle had het duidelijk naar haar zin en straalde dat uit. De belevenissen van haar concert de avond daarvoor in Arnhem passeerden de revue net als haar Duitse woordenschat!? Nou maar hopen dat haar cd ook gauw in ons land wordt uitgebracht. Snel naar Colin Linden solo die geweldig imponeert met z'n spel, wat een vakman, wat een mooie verhalen. Hij kent z'n klassiekers en heeft het voorrecht gehad om de groten op bluesgebied te ontmoeten. Verder voelde hij zich als een vis in het water in de kleine zaal.
Toen kwam Krista Detor met haar man David. Wat een verrassing was dit! Haar stem komt live veel beter uit de verf dan op cd. Samen met voormalige circusartiest David zong ze nummers van het album Mudshow. David op gitaar en Krista op keyboards. Verhalen over hun thuis in Indiana leveren mooie liedjes op met hier en daar een gezonde dosis humor. Erg mooi dus.
We verlieten de zaal en kwamen er voor Luka Bloom niet meer in, bomvol. Wel Colin Linden gezien - deze keer mét band. Mooie set van de man in black. Hij speelde een paar dezelfde nummers als tijdens de akoestische set maar nu met een strakke drummer en bassist. Ze hadden er zichtbaar plezier in.
Voor Teitur terug naar de kleine zaal, die net leegstroomde met Luka Bloom-liefhebbers. Dat was dus bommetje vol geweest en ongetwijfeld erg mooi. Teitur werd geïntroduceerd, een heerschap dat zo uit de film Lord of the Rings gestapt leek. De van de Faroer afkomstige Teitur pakte met gitaar en stem ieders aandacht om hem nooit meer te vergeten, heel bijzonder. Hij was net terug uit Los Angeles en bijzonder grappig bovendien. Op het eind speelde hij op keyboard nog een totale make-over van Jerry Lee Lewis' "Great balls of Fire". Binnenkort een nieuwe cd van dit bijzondere fenomeen.
En toen Ryan Adam & the Cardinals. Met twee vlechtjes in het haar countryrockte Adams er stevig op los. Het publiek was massaal toegestroomd om dit maar niet te missen. Ook een kleine technische storing kon geen roet in het eten gooien. Ryan had de leiding op het podium strak in handen en stuwde z'n maatjes tot grote hoogten.
Tussendoor glipte ik er nog even uit voor Hobotalk en hoor drie fraaie nummers in een gelukkig behoorlijk gevulde zaal. Hij maakte zelf nog een grapje over dat het zo goed met Ryan Adams gaat: Hij heeft zelfs z'n eigen vliegtuigmaatschappij...
Het was weer ouderwets genieten in Assen, met ruim 2000 genietende bezoekers. Hulde aan iedereen die hieraan mee heeft gewerk! En nou maar hopen dat de dvd gauw mag komen want het was geweldig om dit weer mee te maken.