The Bullfight - One Was A Snake

Stierenvechten is een wreed schouwspel dat wat mij betreft liever vandaag dan morgen verboden mag worden. Spanjaarden en Portugezen denken daar echter heel anders over. Voor hen is het een bijna magisch ritueel. Een levensgevoel, spiritualiteit, romatiek, "duende". Het traditionele gevecht op leven en dood als ware het een dans. Het grommen en snuiven van het opgejaagde dier. Het geklap en geklater van het publiek. De opzwepende muziek. De elegantie en moed van de toreador. Zou het Rotterdamse The Bullfight deze beelden in het hoofd hebben gehad toen ze hun bandnaam verzonnen? Wanneer je naar de cd One Was A Snake zou je het bijna denken. De plaat is doortrokken van donkere romantiek, verpakt in meeslepende melodieën. Violen en gitaren als wapperende rode lap. Pianoritmes en roffelende drums het stampen van de hoeven en in zwarte lakleer gestoken voeten. Een metalige snaredrum het geluid van de zwaarden. Alles opbouwend naar de onvermijdelijke climax. Hier is geen plaats voor lichtzinnige lach. In de arena van The Bullfight strijden The Cure in hun donkerste periode, Tindersticks, Gavin - Each man kills the thing he loves - Friday en Jaques om de eer tot er géén winnaar is. Sluit de gordijnen, steek een kaars aan, sla de eerste twee nummers van de cd over en laat je meeslepen door de meerstemmige gothiek van "No Thorns, No Roses". Ervaar het gevoel wat The Bullfight is. Zonder bloedvergieten, maar wel met gevoel in de donder. Het is een warme herfst in Rotterdam.

heeft er iemand een stappen plan(net al bij jumpen) hoe je moet snake? zeg maar als een slag?

Zeg er het uwe van...