Tommy Emmanuel - The Mystery / Live at Her Majesty's Theatre (dvd)

De Australiër Tommy Emmanuel is getooid met de titel cgp, certified guitar player. Deze titel is hem ooit verleend door Chet Atkins, zijn voorbeeld en mentor. Die titel is slechts twee anderen ten deel gevallen. En inderdaad, Emmanuel is een zeer vaardig gitarist. Op de akoestische gitaar, wel te verstaan, want een elektrische gitaar komt er niet aan te pas. Emmanuel beoefent de stijl die "fingerpicking" heet, zonder enige verdere begeleiding. De songs zijn meestal door hemzelf geschreven, maar hij vertolkt ook een instrumentale versie van Billy Joel's "And So It Goes". Veelzijdig is de man zeker, want het gaat van ragtime tot folky tot blues en op een nummer zingt hij, samen met zijn vriendin, de Amerikaanse singer/songwriter Elizabeth Watkins. En toch ben ik er niet helemaal enthousiast over. Ik blijf het vooral "heel knap" vinden en dat hoort niet de eerste kwaliteit van muziek te zijn. Het moet me raken en dat doet dit album niet echt. Ik ben natuurlijk ook vooral een liefhebber van elektrische gitaar. Misschien is dit een overdosis akoestisch voor mij en wordt de folkliefhebber hier wèl blij van. Een ander puntje van kritiek is dat Emmanuel veelzijdig is, maar juist daardoor amper een eigen stijl lijkt te hebben. Aandachtspuntje voor de volgende keer.

Het is geen verrassing dat de live-dvd, opgenomen in zijn thuisland, van hetzelfde laken een pak is. Een meneer met zijn gitaar op een podium in een intiem zaaltje. Deels overlappen de songs, maar er staan ook andere songs op, zoals covers van "Somewhere Over The Rainbow" (Judy Garland) en een heerlijk bluesy "Heartbreak Hotel" (Elvis Presley). Met name door de covers is de variëteit in tempo groter en dat komt de dvd zeker ten goede. Ook hier is Elizabeth Watkins bij een paar songs van de partij. Emmanuel staat met veel plezier te musiceren, al lijkt hij gezien de wat al te guitige blikken de zaal in zijn eigen capaciteiten als entertainer te overschatten. Of er zat voornamelijk familie in de zaal, dat kan ook. Daarnaast lijkt hij een enkele keer snelheid te verkiezen boven zorgvuldigheid, wat me juist bij iemand die het moet hebben van zijn spel niet handig lijkt. Dat neemt niet weg dat de man zijn ambacht beheerst. Zijn plaats op een label als Favored Nations is dan ook alleszins begrijpelijk.

Prikkie |

 |

 |

 | 27 oktober 2006 - 21:00

Zeg er het uwe van...