Converge - No Heroes

Zo heel af en toe glipt er wel eens een plaat door de fijne mazen van de redactie alhier. We krijgen namelijk niet overal promo's van en geregeld wordt daarom ook eigen inbreng geleverd. We hebben het hier namelijk wel over de nieuwe Converge, een band die in de loop der jaren heeft bewezen tot de absolute top in de noisecore te behoren. De band heeft door de jaren heen al een geuchte live-reputatie opgebouwd, maar daarnaast op platenvlak ook nimmer teleurgesteld. Da's natuurlijk knap. En ook deze keer is het weer goed raak in huize Marty en weten de verpletterende moshparts, wiskundige vermorzelriffs en onnavolgbare blasts mijn woonkamer te veranderen in een dampende loopgraaf. De eerste zes granaatinslagen zijn voorbij voor je het goed en wel doorhebt. Zanger Jacob Bannon krijst zich weer op zijn eigen onverstaanbare manier door de betonnen vlakverdelingen, en krijgt tijdens de centraal geplaatste ballad(!) "Grim heart/Black Rose", die overigens langer duurt dan de eerste zes nummers bij elkaar, assistentie van voormalig Only Living Witness-zanger Jonah Jenkins, die het geheel met zijn zuivere zang prachtig aanvult. Voor de rest is No Heroes gesneden Converge-koek van de fijnste soort. Rest natuurlijk voor de die-hard de vraag of 'ie het bij hun grote meesterwerk Jane Doe (uit 2001 alweer) haalt. Net als de bij vorige plaat You Fail Me is dat net niet het geval, maar dit is verder gewoon sublieme herrie op topniveau gespeeld. Jaarlijstvoer.

Zeg er het uwe van...