Democustico - Democustico

We hebben een nieuw tafeltje in huis gehaald. Omdat we iets te vieren hadden. Zie het als een symbolisatie van een nieuwe start. Net als haar nieuwe kleren. Het staat haar goed. Enfin, het tafeltje. Ons oude tafeltje was achteraf gezien gewoon te laag en eigenlijk ook gewoon best wel lelijk. Dat onhandige kleine laatje. Nu kunnen we van alles makkelijk kwijt onder ons nieuwe tafeltje. Twee grote lades en dan nog een hele hoop vakken. Dan liggen die stapels cd's ook niet langer in het zicht en in de weg. Ik zal er meteen eentje opzetten. Iets gezelligs, iets loungy. Beetje bossa, beetje elektronica, wat etnische geluiden en een prettige damesstem. Prima. In de lades - die ik toch wel heel snel in elkaar had gezet - liggen nu dus ontiegelijk veel wierookstaafjes. De Moeder's Geuren (wat ik altijd een beetje een rare naam heb gevonden, maar dat zal wel komen doordat mijn moeder niet rookt en niet naar wierook ruikt). Diverse geuren in diverse kleuren. Goed voor urenlang dwarrelende rookkrullen. Als de ene op is pakken we gewoon weer een ander geurtje. Op een gegeven moment ruiken we het verschil niet meer. Ik schenk maar eens een wijntje in. Voorzichtig, want ik wil niet morsen op het nu nog krasvrije tafelblad. Wat is het trouwens stil ineens? Oh, cd afgelopen.

Zeg er het uwe van...