Hainloose - Burden State

Van de eerste tot de laatste noot op dit album zie je stoffige wegen door een desolaat landschap voor je. Eindeloze stukken woestijn waarin niets meer te zien is dan een enkele stofwolk van een passerende auto. Het landschap wordt slechts hier en daar onderbroken door een tankstation dat zijn laatste verfbeurt zo'n dertig jaar geleden heeft gehad. Van leven kun je hier eigenlijk bijna niet spreken. De monotonie moet immers bijna verpletterend zijn. Je moet je bijna "Disconnected" voelen, zoals Hainloose dat noemt op het nieuwe album Burden State. Hainloose roept op zo'n sfeer van monotonie op in desert rock á la Kyuss en Fu Manchu. Zo nu en dan hoor je ook wat southern rock en blues voorbijkomen, zoals ZZ Top dat in zijn bluesy dagen ten gehore bracht. Verrassend genoeg is het meest bluesy deuntje "Proud of my doom" getiteld. Op dit album is goed te horen dat al die stromingen uit dezelfde bron komen, want het ligt hier allemaal erg dicht bij elkaar. Maar wat belangrijker is, het blijft een album lang gevarieerd. Een lekker ruige stem, rotsvaste drums en bas en een gitaar die daar stevig vervormd overheen gaat. Het voldoet aan alle stijleisen voor het genre, maar weet de valkuil van de gemakzuchtige Sabbath- of Kyuss-imitaties te vermijden. Dit is desert rock zoals alleen echte Amerikanen die kunnen maken. Toch? Nope. Hainloose komt uit Duitsland. Dat kan maar tot één conclusie leiden: Duitsland moet ook ergens van die stoffige woestijnen hebben.

Zeg er het uwe van...