Halfway - Remember The River

Grappig is dat. Ter voorbereiding op dit stukje over de tweede cd van Halfway las ik mijn stukje over hun debuut-cd Farewell to the Fainthearted nog eens na. Wat ik geschreven had was namelijk een beetje weggezakt; dat zou u ook gebeuren als u sinds 28 augustus 2005 ongeveer driehonderd stukjes over muziek geschreven had kan ik u verzekeren. Bij beluistering van Remember The River begon het me langzaam wel een beetje te dagen hoor, wat ik geschreven had. Het was iets met alt.country, Australië, Wilco, Tragically Hip, Whiskeytown. Maar dat over mijn nieuwe kamergenoot, dat was ik toch mooi vergeten. Zo hoort het misschien ook wel. Het gaat immers om de muziek en die lifelogmeuk is er om u te vervelen en misschien ook wel af en toe te plezieren. Maar in mijn hoofd was dus weer een soortgelijk verhaaltje ontstaan. Want net als bij beluistering van de vorige cd hadden de andere kant van het bureau en ik het weer stikt naar onze zin met de nieuwe cd van Halfway. Dat viel wel af te leiden uit hoe vaak we tegen elkaar zeiden dat de muziek vandaag weer zwaar okay was. Dat was vaak namelijk. Blijkbaar gaan die dingen zo als cd's goed tot zeer goed zijn, want er zijn ook genoeg dagen dat de muziek gewoon slaafs draait als contrageluid voor het kopieerapparaat in de gang en er geen woord over de muziek gesproken wordt. Over deze nieuwe Halfway werd dus wel veel gesproken. Niet raar ook, want Halfway is als band verder gegroeid sinds hun debuut. Remember The River laat een hechtere band horen die zich verder bekwaamd heeft in het schrijven van tot whisky drinken uitnodigende alt.country-rock. Mag u raden wat ik nu ga doen. Juist ja, mijn glas bijvullen.

Zeg er het uwe van...