Jesse Harris - Mineral

Het is zondagochtend, tien over half negen. Na een douche genomen te hebben , maak ik een bak yoghurt met stukjes banaan klaar. Ik pak de zaterdagkrant en ga lekker aan de ontbijttafel eten en lezen, terwijl Jesse Harris' Mineral op staat. Toen ik deze cd voor het eerst hoorde moest gelijk aan I am kloot en Tom McRae denken. Met verbazing las ik zijn bio. Hij blijkt al heel veel bereikt te hebben op muziekgebied. En dat terwijl ik nog nooit van hem gehoord had. Hij heeft aardig wat nummers voor andere artiesten geschreven, waaronder Madeleine Peyroux en Lizz Wright. Ook heeft hij "Don't know why" geschreven dat door Norah Jones op de plaat is gezet. Deze informatie kan vooroordelen opleveren, waardoor je niet meer met open oren naar de muziek luistert. Daarom is het eigenlijk ook fout van mij om dit hier neer te zetten. Maar het geeft wel aan wat voor nummers hij verder schrijft. Gierende gitaren, stevige drums en pompende bassen zul je niet terughoren in zijn muziek. Maar wel jazzy pianopartijen en drums bespeeld met brushes. Omdat zijn nummers vrij spaarzaam van instrumenten zijn voorzien, klinken ze des te indringender. En zijn stem heeft gelukkig een scherp randje waardoor de muziek niet te zoetsappig klinkt. Het is dus muziek waar ik een echt zondagochtendgevoel bij krijg. Voor die zondagen zouden ze goed-nieuws-kranten mogen maken. Dat zou nog meer bijdragen aan de juiste sfeer.

Zeg er het uwe van...