Lucky Jim - All The Kings Horses

Er gaan jaren voorbij dat ik niet aan Cat Stevens denk. Ook al omdat ik geen enkele geluidsdrager van hem in huis heb. Als ik over een stukje over de nieuwe cd All The King's Horses van Lucky Jim aan het nadenken ben gaan mijn gedachten wel naar hem door de overeenkomst van de schijnbare eenvoud van de songs en de liedjes die zich in je hoofd nestelen. Als ik Yusuf Islam (zoals Stevens zich tegenwoordig noemt) bij Later With Jools na decennia vol stilte weer van zich laat horen weet ik het zeker: Lucky Jim zouden zijn zonen kunnen zijn. Nu zijn ze meer dan muziekkopieerzonen van hem, want ook vergelijkingen met David Gray, Randy Newman en een Bob Dylan ten tijde van "Blood On The Tracks" zijn te maken. En dan is er het zweverige gevoel dat vreemd genoeg, maar mede door de pianopartijen aan het laatste album van An Pierlé doet denken. Ik had het echter over Lucky Jim. Dit Britse duo dat zich noemde naar een boek van Kingsley Amis zingt over liefde in al haar vormen: dramatisch, hoopvol en analyserend. Het tweetal weet de popliedjes muzikaal te variëren van akoestisch tot orkestraal zonder kitsch te zijn. Alles wat op dit tweede album gebeurt is met reden en zeer effectief. Het album heeft op mij een betoverende uitwerking en de schijf zit dan ook vastgeroest in de speler. Ik heb nog geen idee hoe het nu verder met het volgende stukje moet, maar de cd blijft er voorlopig gewoon in. Lekker puh!

Lucky Jim speelt:
23 november in Paard van Troje te Den Haag
24 november in Oosterpoort te Groningen
26 november in Melkweg te Amsterdam
8 december in Paradiso te Amsterdam

Zeg er het uwe van...