Riot - Army of One

Riot is zo'n band waarvan de bekendheid van de naam groter is dan je op grond van de behaalde successen zou verwachten. De band was het lievelingetje van recensenten, maar steeds als de definitieve doorbraak plaats had moeten vinden kwam het gewone leven daar doorheen fietsen. Gedonder met managers en platenmaatschappijen, zangers die het leven lieten, Riot kreeg het allemaal te verduren. Maar er was ook een muzikale reden voor: Riot heeft albums in verschillende stijlen uitgebracht, van commerciële hardrock en metal tot juist softere werkjes met onder andere de toeteraars van The Tower of Power erbij. Nu is er op Army of One toch weer gekozen voor de metalbenadering. Op deze hoes is trouwens ook weer hun mascotte afgebeeld. De beroerdste mascotte ever van een hardrockband als je het mij vraagt, want het is een baby-zeehondje met hormonale problemen. Niet echt een stoere-mannen-imago versterkende mascotte. Maar goed, het gaat om de muziek, en die is weer lekker stevig. Mark Reale is ook nog steeds een uitstekende gitarist, maar er is één probleem: qua composities zit er weinig opvallends tussen. Alleen bij het fraaie Michael Schenker-achtige instrumentaaltje "Stained Mirror" veer ik even op. Bij dit album wreekt het zich dat Riot na dertig jaar zijn doorbraak nog steeds niet beleefd heeft. Dertig jaar geleden stak Riot boven de meeste bands uit, maar inmiddels zijn er wagonladingen zangers en gitaristen die kunnen spelen wat deze jongens spelen. Ben je eenmaal een gevestigde naam, dat is dit "een wat minder album" maar verkoopt het toch wel. Nu zal het vermoedelijk verzuipen tussen de vele releases met goed gespeelde maar compositorisch onopvallende metal. Riot is zeker nog de moeite waard, maar zal geen opstand meer ontketenen.

Het album "Fire Down Under" uit 1981! :)

ik vind de army of one wel aardig .gaat soms lekker terug in de tijd(lekker stevig)
ben nog opzoek naar live materiaal,nog ideeen?

Zeg er het uwe van...