Smalts - Nevelglans / De Rijpe Sterren

Uit het niets. Daar komt Smalts vandaan. Niet alleen omdat het gezelschap tamelijk onbekend is, maar ook omdat zijn muziek - de ideeën, de klanken, de releases - uit het niets lijkt te komen. Twee plaatjes liggen hier ter bespreking, en dat zijn er eigenlijk vijf. Drie cd's en twee dvd's. Nevelglans en De Rijpe Sterren. En hoewel de tweede later uitkwam dan de eerste hebben de twee releases wel iets met elkaar te maken. Met het zoeken naar gedichten die op muziek gezet konden worden, bleek er wel erg veel materiaal van Louis Lehmann bruikbaar. Die verdiende een eigen plaatje, en dat werd De Rijpe Sterren. Op Nevelglans teksten van Hendrik Marsman, Gerrit Achterberg, Nina Targan Mouravi - Russisch! - Jan Arends, Adriaan Morriën, Hugo Claus, Willem Kloos, en Smalts' Wim Dekker zelf. Geen nieuw concept, gedichten op muziek. De vraag is dan ook of Smalts daar goed aan doet. Het muzikale resultaat op Nevelglans is indrukwekkend. Minimalistische soundscapes, elektronische experimenten, en sferische, beeldende melodieën. De teksten zijn welgekozen; het zijn niet alleen niet de minste dichters die een plek veroverd hebben, ook lijken de teksten zo nu en dan binnen de muziek te vallen alsof ze nooit anders deden. Dat is lovenswaardig, maar helaas niet vaak genoeg. Smalts geeft op Nevelglans een wending aan de combinatie poëzie en muziek die te prijzen valt, ware het niet dat deze combinatie toch nog steeds geforceerd overkomt. De dvd met de documentaire over Jan Hanlo, gemaakt door kleindochter Barbara Hanlo, is geweldig, maar daar heeft Smalts niet veel mee te maken.

Op De Rijpe Sterren speelt Louis Lehmann de hoofdrol. Deze dichter lijkt inmiddels een weinig bereikbare man - getuige ook Spinvis' poging hem voor Ja! langer dan een paar minuten voor te laten lezen - maar op de dvd zit hij als aimabel staatsburger bij Hanneke Groenteman aan tafel, ooit in de De Plantage. De teksten die Lehmann achterliet zijn er niet veel, maar Smalts heeft de mooiste uitgekozen. Op deze cd is Smalts minder experimenteel en lijkt het gezelschap meer Spinvis en consorten - André Manuel, De Kift - te volgen dan echt nog elektronisch en nieuw bezig te zijn. Dat heeft alles met het toevoegen van tekst te maken, die ook hier niet per se bedoeld is voor de muziek. Niet kunnen zingen en toch tekst willen toevoegen is een ziekte van Nederlandse artiesten die niet kunnen zingen: Spinvis. Dat gééft op zich niets, maar het is wel zo, dat daardoor meer van hetzelfde op het plaatje lijkt te staan. Toch is ook De Rijpe Sterren een pluim waard. De durf en het lef waarmee deze cd (en cd met door Lehmann geïnspireerde muzikanten en een dvd met Lehmanbeeld) gepresenteerd worden zijn groot, en alleen daardoor verdient dit plaatje, zowel als het vorige niet alleen aandacht, maar ook interesse van de in Nederlandstalige experimentele popmuziek.

"vooruit!zeg het maar" ,jaja, maar dan wel alleen maar lovend aub, we zijn tenslotte critici,we zeiken alleen anderen af, zelf kunnen we niks hebben.

"het zijn niet alleen niet de minste dichters "

dat is een erg lelijke zin.

ik zei dus : niet kunnen schrijven en toch tekst willen toevoegen is een ziekte van Jnnk.

jesuskristus, precies dezelfde woorden waarmee
ze anderen beoordeeld.

haal maar snel weer weg, laffe hap.

@lilly: Kom maar op. Ik heb Storm jouw comment laten weghalen. Je mag het best oneens zijn of kritiek op FU-schrijvers leveren, en we zijn ook heus niet feilloos, maar we hoeven ons niet op onze eigen site zomaar te laten beledigen. Zelfs je uitleg hierboven doet niks af aan de zinloosheid van je reactie.

tiens,tiens,

met zulke lange tenen moet je een
andere hobby zoeken.

beledigend?

Boter&Hoofd

(het zijn dezelfde bewoordingen als
die waarmee Jnnk bovengenoemde artiesten kwalificeert)

zinloos ?

Zeker&Weten.

(laat dat dan ook meteen even
weten aan uw pedante deskundige)

Wat is er ( 60 jaar na Varese,Stockhausen en
onze eigen Kid Baltan )
dan zo "experimenteel" aan "electronisch" ?

"geen nieuw concept, gedichten op muziek"

nee inderdaad, alweer zo'n 3000 jaar oud.

"De vraag is dan ook of Smalts daar goed aan doet"

niet te geloven.

Beter zou ik niet reageren, want het is wel erg onaardig wat Lilly S. daar allemaal over me zegt, maar ik heb een paar opmerkingen:

1. Wat er in dit precieze geval experimenteel is aan elektronische muziek, leg ik niet uit, dat klopt. Toch denk ik niet dat dat in dit geval nodig is: er zijn ellenlange essays geschreven over experimentele muziek, er zijn ellenlange essays over elektronische muziek. Ik heb niet al te veel woorden om mijn recensie te schrijven, al had ik op de muziek iets meer in kunnen gaan.
2. Dat is af en toe een wat columneske toon aansla - ik geef toe dat de zin met het woord 'ziekte' erin wellicht wat overdreven geformuleerd is, maar Spinvis kan hoe je het wendt of keert niet zingen -, betekent niet dat ik enkel mensen wil beledigen. Deze recensie neigt uiteindelijk meer naar positief dan naar negatief.
3. Ik hoop dat je meer recensies en interviews van mijn hand hebt gelezen. Volhouden dat ik niet kan schrijven, dat mag, mits met goede argumenten. De kunst van het schrijven mag geenszins met de inhoud verward worden. Het met elkaar oneens zijn, dat mag te allen tijde.
4. 'Het zijn niet alleen niet de minste dichters' is een niet zo mooie zin, dat klopt. Ik geef toe dat ik er zelfs over na heb gedacht of ik deze zin liet staan of niet. Ik koos ervoor het wel te doen. Grote dichters vond ik te groot, niet de minste dichters precies goed.

het is niet moeilijk:

sommigen maken muziek, maken die muziek openbaar.

U velt daar een oordeel over.

een oordeel over stijl en toon

U schrijft,maakt het openbaar,

anderen vellen daar een oordeel over.

over stijl en toon.

welnu,

.....deze recensie neigt...
.....een wending...die te prijzen valt
.....ik heb een paar opmerkingen........
.....Toch denk ik niet dat dat in dit geval nodig is...
.....De kunst van het schrijven mag geenszins...

etcetc.

zijn allemaal standaard-kunstkritiek-kunstgrepen die autoriteit en kennis moeten suggereren.

Als een soort muziek-Balkenende.

Maar wat zijn beeldende melodieën eigenlijk?
en waarom mag "De kunst van het schrijven geenszins met de inhoud verward worden" ?

Ik denk dat u er eigenlijk niet zo veel van af weet, maar wel een toon heeft gevonden om er mee weg te komen.

Lilly S.

Oke, een meningsverschil mag, maar probeer dit dan eens in eenvoudige bewoording. Ofwel, Lily S. lees de comments bij Simple Plan eens, misschien leer je daar wat van.

@Lilly S.: Toe maar! Wat verwacht je dan dat we hier doen? Meer dan ons best kunnen we niet doen, hoor. Misschien moet je dan maar even voordoen hoe een stukje over deze cd's er wél uit zou moeten zien? Kunnen wij daar wat van leren, wellicht.

Beeldende melodieën zijn melodieën die een beeld oproepen. Net zoals beeldende taal dat doet.

Als je het niet eens bent met de inhoud van een stuk, zul je sneller vinden dat iemand niet kan schrijven. Ik kreeg het idee dat dat hier aan de hand was.

@Jutha: ik vind Lilly's bewoordingen niet te moeilijk hoor.

"Beeldende melodieën zijn melodieën die een beeld oproepen"

Ja.

En Schijnende Emmers zijn emmers die licht
geven en Fluitende Koffie is koffie die
liedjes fluit en Holle Taal zijn woorden die
welbeschouwd helemaal niks betekenen.

"Ik kreeg het idee dat dat hier aan de hand was"

God!...dat toontje!.U gaat het ver schoppen.

ik ben weer weg, vaarwel.

lilly

Wat een lieverd, die Lilly.

Gut Jnnk, je bent op wat tenen gaan staan... ;-)

Wij danken u voor uw bezoek en zullen er in de toekomst zeker ons voordeel mee doen. Wij hopen dat alles naar wens was. Misschien tot een volgende keer.

Tot ziens!

jnnk, bedankt dat je ons werk wilde recenseren.
We zijn altijd zeer benieuwd wat men van ons werk vindt.

wd

Zeg er het uwe van...