The Walkmen - A Hundred Miles Off

Toen ik vroeger de recensies in (Muziekkrant) OOR las, was ik altijd jaloers op de man of vrouw die die stukjes mocht schrijven. Je krijgt de nieuwste albums en daar mag je je mening over geven. Ik luister graag naar muziek en ik schrijf ook graag. Recensies schrijven is dus de perfect combinatie. Nu ik sinds kort ook dergelijke stukjes mag schrijven, realiseer ik me dat het niet altijd zo eenvoudig is. Wat moet ik bijvoorbeeld schrijven over de nieuwe cd van The Walkmen? Ik kende deze New Yorkse band alleen van naam en had zover ik weet, nog nooit iets van ze gehoord. Bij het horen van de eerste track van A Hundred Miles Off dacht ik even dat ik een verkeerde cd in de speler had gestopt. Op "Louisiana" klinkt The Walkmen, of eigenlijk zanger Walter Martin, als Bob Dylan. Als Dylan-fan was dit geen onverdeeld genoegen zeker toen ik ook de andere songs had gehoord. Ik houd ook van The Strokes maar ik zit niet te wachten op een matige kruising tussen Dylan en The Strokes. Toch is dat wat ik hoor op dit album van The Walkmen. In veel nummers hoor ik iets irritants, vaak de nerveuze drums of de té schreeuwerige zanger. De laatste track "Another One Goes By" is echter aardig, de muziek zou van Dylan kunnen zijn en Walter klinkt hier juist het minst als Bob.

Zeg er het uwe van...