+44 - When Your Heart Stops Beating

Het was niet zo dat ik er voor thuis bleef, maar ik vond de serie Meet The Barkers stiekem best vermakelijke televisie. Het leven van Blink 182-drummer Travis Barker en ex-miss USA Shanna Moakler was dan ook aardig aan de zotte kant. Ondertussen zijn zowel Blink 182 als Shanna en Travis uit elkaar. Bij Blink 182 ging dat met behoorlijke mot tussen Mark Hoppus en Travis Barker aan de ene en Tom DeLonge aan de andere kant. Alle drie zitten ze ondertussen weer in een nieuwe band. DeLonge in Angels & Airwaves, Barker en Hoppus in +44 (dat is de countrycode voor Engeland). DeLonge krijgt van Barker en Hoppus nog een trap na op de eerste cd van +44, When Your Heart Stops Beating. In "No, It Isn't" sneert Hoppus: 'This isn't just goodbye, this is I can't stand you, this is where the road crashed into the ocean.' Dat is duidelijke taal, dunkt me. Duidelijker in ieder geval dan de richtingen waar +44 op zwabbert, want dat is nogal van hot naar her en weer terug. Bij het openingsnummer "Lycanthrope" denk je: 'Ha! Dit wordt een lekker stevig, maar luchtig plaatje!' Bij het begin van het volgende nummer ("Baby Com One") met vage elektrospeeltjes en technische drumstrapatsen van Barker - de man is toch wel een koning hoor, dat blijkt wel weer op de hele cd - krab je je snel achter de oren. Al volgt er een stiekem toch best breinnestellend liedje Er is dus (te?) weinig van het uptempo van Blink terug te horen op When Your Heart Stops Beating, maar doordat er zo gestoeid wordt met niet bepaald van Blink bekende snuisterijen wordt dit best behoorlijk gecompenseerd. Ik betwijfel echter of deze band net zo groot gaat worden als Blink, maar dat geldt ook voor Angels & Airwaves.

Zeg er het uwe van...