Beatles - Love

Voor Love hebben The Beatles een zesde bandlid gekregen. Naast George Martin, die we al jaren kennen als het vijfde lid, is het nu diens zoon, Giles Martin, die een belangrijke rol speelt. Voor Love hebben vader en zoon Martin de oude banden met Beatles-tracks nog eens onder handen genomen, door elkaar gegooid en met een boel knip- en plakwerk laten zien hoe belangrijk de rol van de producer in het latere Beatleswerk was. Wat bij de eerste aankondiging van een remixplaat in opdracht van het Cirque du Soleil leek als de volgende poging om nog meer geld te genereren via de belangrijkste band uit de popgeschiedenis, is verrassend positief uitgevallen. Bij nadere beluistering blijkt wat voor geweldige ideeën The Beatles hadden en hoe sprankelend ze die op plaat konden zetten. Via het superieure knip- en plakwerk van de Martins krijgen ze een nieuwe context: een gitaarlick uit het ene liedje duikt op naast een zanglijn uit een andere track. Daarnaast zijn de mastertapes geremasterd, zodat de geluidskwaliteit fantastisch is: nog nooit de drums van Ringo Starr zo mooi diep gehoord. Daar staat tegenover dat de overgangen - de liedjes zijn als één geheel aan elkaar geplakt - niet altijd even overtuigend zijn ("Blackbird / Yesterday" klinkt bijvoorbeeld alsof ik met CoolEdit aan het spelen ben geweest).Ondanks de verwachtingen van edelkitsch die opgeroepen werd door de Las Vegasproductie van het Cirque du Soleil is Love een prachtig nieuw bewijs geworden van de genialiteit van The Beatles en niet te vergeten die van George Martin.

Klinkt heel tof, ik ben benieuwd!

Ik heb altijd geleerd dat Billy Preston de vijfde beatle was...

Een aantal nummers wordt er inderdaad beter op, maar in enkele nummers vind ik het knip- en plakwerk maar niks. Lady Madonna is in deze vorm een echt prul. Een goed popliedje heeft een kop en een staart. Het slaat nergens op om van de outro de intro te maken en er een compleet ander nummer in te mixen.

Ik was dit jaar zo gelukkig dat ik deze show in Las Vegas kon zien vanaf de eerste rij :D omdat er 3 speakers in elke stoel zitten lijkt het echt of je er midden in zit en het is gewoon te gek! Iedereen moet gewoon EEN keer in zijn leven naar Vegas zijn geweest en de show zien, hij draait nog 10 jaar dus je hebt nog veel tijd ;) haha

Die acoustische versie van While my guitar gently weeps is prachtig.
Maar ik kreeg toch ook wel een beetje het gevoel van Stars on 45.

Ik sluit me geheel bij Brigitte aan. Prachtige versie van While my guitar...maar de rest vond ik een beetje stars on 45, knap gedaan daar niet van, maar geef mij maar de originelen.

Het schijnt dat er met deze site toch niet helemaal iets in orde is. Hoe haal je eigen reacties weg?????????

Zeg er het uwe van...