Beavershot - Threesevennine

Eindhoven heeft Peter Pan Speedrock, de Achterhoek heeft Jovink en the Voederbietels en Limburg heeft De Heideroosjes . En Noord-Holland? Noord-Holland heeft Beavershot . En om maar meteen met de deur in huis te vallen: Ik vind hun nieuwe cd Threesevennine helemaal niks. Nou is dat niet zo gek, ik behoor niet tot de doelgroep van de heren. Laten we die doelgroep voor het gemak omschrijven als plattelandbewoners die tijdens optredens twee bekers bier in hun hand hebben: eentje om op te drinken en eentje om mee te gooien. Beavershot maakt redneck Rock 'n' Roll met een ranzig sausje. Want, zo zeggen de jongens, de smerigheid moet terugkomen in het genre. Of zoals met hoofdletters staat geschreven in de biografie van de band : benen wijd en omhoog die gitaar. Het principe van Beavershot is dus simpel: John Deere-petje op en raggen maar. Twaalf nummers lang gaat het dan ook loos. Vleugje Peter Pan Speedrock hier, vleugje Nashville Pussy daar. En hoor ik u daar Motörhead zeggen? In ruim een half uurtje gaat het gas er geen één keer vanaf. Met titels als "Evil Rock 'n' Roll", "Designer Pussy" en "Shaved" weet u als luisteraar wel meteen waar u aan toe bent: Sex, Drugs, Drank & (jawel) Rock 'n' Roll, op de boerderij. Met een bak herrie is niets mis, maar elke vorm van originaliteit ontbreekt op dit schijfje. Prettige muziek voor bezoekers van de Zwarte Cross en andere plattelandsfeesten. Komt u uit stedelijk gebied dan kunt u dit schijfje rustig in de schappen laten staan.

Zeg er het uwe van...