Circle (Fi) - Miljard

Ik houd van bands zoals het Finse Circle. Het is altijd onvoorspelbaar en onzeker hoe hun volgende cd zal klinken. Ooit struikelde ik per ongeluk over hun cd Prospekt. Dat album staat vol met doldrieste op krautrock geënte muziek, die klonk alsof de duivel ze op de hielen zat. Sindsdien volg ik ze redelijk trouw. Hoewel ik stiekem nog steeds hoop op een cd die qua gekte Prospekt zal evenaren, verblijdt de band me bij herhaling me met iets onverwachts. Zo stond hun vorige cd Tulikoira plots vol met New Wave Of Finnish Heavy Metal. Voordat ik de dubbel-cd Miljard afspeelde dacht ik dat ze ongeveer op dezelfde voet verder zouden gaan. Het boekje bij Miljard staat namelijk vol met zwartwitfoto's van in zwart gestoken mannen met stoere brede metalbanden die stoer pronken met hun BC Rich Warlock (bass)gitaren. Zeg nou zelf, dan verwacht je niet echt dat je twee uur avant-gardistische toetsenriedels voor je kiezen krijgt. Dat gebeurt dus wel. Op de eerste cd draait het zeventig minuten lang om repeterende pianoklanken van Mika Rättö, waar de gitaren, drums en bas plechtig naar luisteren. Al omhelzen de bas en piano elkaar in "Salenius" nog wel innig, plat gezegd lijkt het wel alsof Circle zes keer een fragment van de laatste Talk Talk-cd (die een aaneenrijging van briljante stukjes is, maar dat terzijde) gepikt hebben en daar zes voortkabbelende, maar toch intrigerende nummers van gecomponeerd hebben. De tweede cd verschuift de focus van piano naar meer ijskleurige synthesizerklanken en hier krijgen de andere instrumenten ook meer vrijheid om rond te dolen. Vooral de gitaar van Janne Westerlund profiteert hier van. Maar ook hier vergt de band veel van je geduld, want Miljard is allesbehalve een album dat zijn geheimen eenvoudig prijs geeft.

Zeg er het uwe van...