Devastations

Ja, het gaat goed met de band. Uit Australië afkomstig streken ze enige jaren geleden om praktische redenen in Berlijn neer. Dichter bij de Europese markt waar zij op dat moment de meeste van hun shows speelden. Bovendien kon je er goedkoop wonen. Toch keerden de Devastations voor de laatste loodjes van Coal weer terug naar hun thuisland, hoewel de opnames deels al in Berlijn en Praag hadden plaatsgevonden - de plek waar de Devastations ook hun debuut opnamen.

Standish: 'Dit had niets met heimwee te maken. Tom (zanger/gitarist) ging trouwen in Australië. En ik had het net uitgemaakt met mijn Duitse vriendin en moest even niets meer hebben van Berlijn. Bovendien waren we behoorlijk blut. En dan is het thuis iets makkelijker om weer even wat te verdienen. We hebben daar natuurlijk een bepaalde status. En er is altijd nog de mogelijkheid een uitkering aan te vragen.'

Sinds de plaat uit is hoeven ze zich daar gelukkig even geen zorgen meer om te maken, omdat ze voornamelijk aan het touren zijn. Deze zomer nog maakten ze hun Amerikaanse debuut. Standish: 'Ja, dat was leuk. Natuurlijk, je speelt op plaatsen die het eigenlijk niet waard zijn om te spelen maar die je aandoet omdat ze nu eenmaal op de route liggen. De shows in de grotere steden waren echter geweldig. Bovendien is het, als je er niet vandaan komt, natuurlijk altijd leuk om in Amerika te zijn. Het heeft toch iets romantisch.'

En de zakelijke kant? Deals gesloten, contracten getekend? Standish: 'Voor het geld hadden we het niet hoeven doen. Het betaalt zó veel slechter dan Europa. We kregen gewoon de kans om er te spelen en hebben dat gedaan. Een plan hadden we er verder niet mee. Misschien verandert dat als we binnenkort een manager hebben. Want het wordt zo langzamerhand een beetje teveel om zelf te regelen.'

Maar nu vergeten we de muziek helemaal. Hoewel ondergetekende ter voorbereiding slechts de op MySpace aanwezige klanken tot zich heeft kunnen nemen, heeft zich, samen met het lezen van de - veelal positieve - recensies, toch een beeld gevormd van de muziek van Devastations. Deze is sfeervol en veelal ingetogen. Vaak dramatisch, ietwat zwartgallig en af en toe vies uit de bocht springend. Maar in de oren van de meeste mensen ongetwijfeld toch ook een beetje somber. Standish: 'Vind je? Dan moet je onze eerste plaat horen! Coal is dan bijna een popplaat te noemen. Maar ik denk niet dat we depressiever zijn dan de gemiddelde mens. Iedereen heeft wel een donkere kant. Het is is een kant waarvan ik denk dat die het waard is om op de mensen over te brengen. Bovendien denk ik dat je beter kunt schrijven over dingen die een betekenis hebben dan, bijvoorbeeld, een stoel. Dan wordt het toch een stuk minder expressief.'

Tot slot wil ik voor we het vergeten toch nog even het NC woord noemen. Nick Cave. Een naam die in veel recensies aangehaald wordt. Om de overeenkomsten die Devastations muzikaal, maar ook uiterlijk met deze eveneens in Australië geboren muzikant zouden hebben. Maar wat ik wil weten is of Standish zichzelf op zijn vijftigste ook nog op het podium ziet staan. 'Natuurlijk! Ik hou van het idee een oud iemand op het podium te zien staan. Met al zijn ervaring, liefde en hartzeer. Dat zou geweldig zijn.'