The Frames - The Cost

Glen Hansard, zanger en bandleider van de Frames, onthulde laatst in de Volkskrant hoe het kwam dat de vorige plaat (Burn The Maps) zo matig was. Hij was te aardig geweest en had de andere bandleden meer inspraak gegeven. Geen goed idee, daar kwam hij zelf ook al snel achter. Goed, de dictatuur is nu weer terug, tijd voor de ware opvolger van For The Birds. Die plaat was écht hard en pijnlijk zacht. The Cost bewandelt een iets te degelijke middenweg, al zou ik de band nog steeds kunnen omschrijven als een combinatie van post-rock-crescendo's en U2-pathos. Ze blijven meesters in de vervoerende muziek. Steek een vuist in de lucht en laat je dragen door dit muzikale equivalent van crowdsurfen. De eerste helft van dit album lijkt Hansard zowaar optimistisch gestemd: 'Raise your hopeful voice, you have a choice'. Hij grossiert weer in van dat soort meeslepende slogans. Even later bijvoorbeeld: 'We have all the time in the world to get it right'. De piano lijkt op dit album een wat grotere rol te hebben gekregen, wat het best werkt in "True". Daar heeft Hansard zijn droefsnoeten-gezicht alweer getrokken, want uiteindelijk lukt het hem niet naar zijn eigen vermaning, in "Sad Songs", te luisteren. ('Too many sad words, make a sad, sad song') Nee, Hansard zucht nog maar 'ns om zijn eigen falen: 'I play the saint and a saint I ain't'. Ik zou 'm bemoedigend toe willen spreken, maar bedenk me. Op naar de volgende plaat, met hopelijk nog meer kringelende gitaren als in afsluiter "Bad Bone". Heerlijk.

burn the maps matig? persoonlijk vind ik die veel beter. deze is hier nog niet aangeslagen.

Ik vind Burn The Maps ook verre van matig. The Cost is tevens een prima plaat, voor mij de aanleiding om ook weer eens Burn The Maps te gaan luisteren.

Ook hier een Burn The Maps-liefhebber. Al was het alleen maar voor de sfeer van die plaat. Ik vind de single "Falling slowly" van The Cost trouwens ook schitterend.

Ship Caught The Bay vind ik wel een gaaf nummer, maar voor de rest..

For The Birds heeft het geweldige "What Happens When The Heart Just Stops" en "Santa Maria" e.v.a.

De live-plaat Set List is trouwens ook zeer de moeite waard.

Ik heb the Frames leren kennen via burn the maps, matig zou ik die plaat dan ook zeker niet noemen. The cost is een schitterend album wat muzikaal perfect in mekaar steekt. Sad songs vind ik één van de mindere nummers, rise is dan weer mijn absolute favoriet. De sfeer die the frames in dat nummer brengen heb ik nog niet al te vaak gehoord.

En hoppa, een Oscar voor "Falling Slowly". Ben ik dus niet de enige die dat nummer mooi vond :)

maar die film was een sof.

Late reactie, maar ik vond die film eigenlijk wel lief. Niet bijzonder, wel lief. Vooral ook wetende dat ze door die film ook echt verliefd zijn geworden :-)

Zeg er het uwe van...