Lamp Of The Universe - From The Mystic Rays Of Astrological Light

December is de ideale maand om soundscapes te beluisteren. Het is buiten donker, koud en de mist nevelt boven het land. De Nieuw-Zeelander Craig Williamson komt dus op het juiste moment met dit plaatje aanzetten. Afgaande op een foto hebben we hier te maken met een verstokte hippie, die op een matje een vreemd snaar-instrument zit te bespelen. Wie weet opent hij daarmee ook wel de plaat. Zeventien minuten lang luisteren we naar de toon B, al zweven er ongetwijfeld allerlei boventonen rond. Op de achtergrond speelt een kind met Mikado. Wie weet houdt Williamson zelf niet zo van december, want dit nummer heet gepast "Sun Ritual". De zon verdwijnt echter in "Gateway to the Path of Nirvana", nog zo'n briljante titel. In deze poort waait een opvallend gure wind. "Iets" begint ijl en langgerekt te gillen. Ik stel me in op nog een kwartier zweven, maar dan duikt er een klinische bas op. Bizar en verrassend. Mijn eerste associatie is een sample uit goedkope muzieksoftware. Best lelijk. Minder onverwacht, het gaat tenslotte richting post-rock, is de overstuurde elektrische gitaar en de drums die in zes-achtste maat beginnen te waltzen. (Of kan dat niet?) "Vortex of Light" is het beste nummer. Een trom doemt eenzaam op en er klingelen wind chimes. Het lijkt de film Twister wel. Het noodlot komt op ons af in de vorm van een tornado, Williamson begint alvast een klaagzang. Vervolgens keert hij in het slotnummer weer terug naar die vervelende, stiekem toch verslavende bas/gitaar/drums-combinatie. Ja dáág!

Zeg er het uwe van...