Manning / Ghost Circus

Bij de eerste tonen van Anser's Tree moest ik even kijken of het echt wel een album van ProgRock Records was. Het openingsnummer bevat namelijk meer fiddles en fluiten dan synthesizers en ook de zang is positivo-folky. In het vervolg van het album blijkt het wel degelijk prog, maar dan voor de ruimdenkenden onder ons. Want ook verderop zijn er volop mandolines, saxofoons, fiddles en fluiten (al dan niet dwars-) te horen. Anser's Tree (lees: ancestry, voorouders) is een concept-album waarop in zeven subliem opgebouwde songs het verhaal wordt verteld van Dr. Jonathan Anser en zes voorouders, van 1581 tot ergens in de 22ste eeuw. Muzikaal gaat het van de folky opener naar pure prog met veel Moogs en Hammondorgel tot Roxy Music-achtige pop in "Prof. Adam Logan". Hoewel Guy Manning (voorheen lid van The Tangent, ook al zo'n prog-maar-veel-meer-dan-dat gezelschap) geen heel getalenteerde zanger is, past zijn nasale stem met folky vibrato wonderwel bij de muziek. Haak niet af bij het eerste nummer, want dan krijg je een volstrekt verkeerd beeld van dit album. Voor ruimdenkende proggers is dit beslist een aanrader.

Het verhaal bij Ghost Circus begint een beetje hetzelfde. Bij opener "Broken Glass" doet het me allemaal niet zoveel. Beetje standaard-progrock, de zang bevalt me maar matig en het is alweer voorbij voor het goed en wel begonnen is. Pas daarna komt het allemaal langzaam op gang met dit opmerkelijke project. Deelnemers zijn de Nederlander Ronald Wahle (gitaar/drums/toetsen) en de Amerikaan Chris Brown (zang/gitaar/bas/toetsen) - die elkaar nog nooit in levende lijve hebben getroffen! Ze troffen elkaar op een Neal Morse-forum en dit Cycles is daar het resultaat van. Brown is de man van de stevige gitaren, Wahle die van de orkestrale inbreng. Hoewel het allemaal nog wat gedurfder zou mogen, is dit zeker een album dat een belofte voor de toekomst aankondigt. Op dit album duurt het tot ongeveer halverwege tot de heren een beetje loskomen, maar dan wordt het ook buitengewoon prettig om naar te luisteren. Er zijn veel wendingen te horen die doen denken aan Marillion, Spock's Beard, Pink Floyd en soms Rush. IJl uitwaaierende gitaren, synthesizertapijten en met instrumenten geschetste sferen, dat is wat je hoort op dit album. Als ze de stijgende lijn van dit album kunnen doortrekken, komt het helemaal goed met Ghost Circus.

Zeg er het uwe van...