Markowski / Mucho Maestro

In al het publicitaire geweld rondom het Rotterdam Electronic Music Festival (REMF) van begin november zou je bijna vergeten dat er naast de elektronische (dans)muziek in Rotterdam ook nog een heel gezonde en diverse bandjescultuur bestaat.Markowski won eerder dit jaar de singer-songwriter finale van de Grote Prijs van Zuid Holland en mocht als onderdeel van de beloningen een cd opnemen. Porcupine's Sister is hiervan het resultaat. De oorspronkelijk uit Berlijn afkomstige Sonja, maakt laidback roots-liedjes die of je wilt of niet onder je huid kruipen. De instrumentatie is singer-songwriter traditie indachtig sober en akoestisch. Hierdoor krijgt de stem van Sonja - die in de intonatie bij vlagen doet denken aan Cheryl Crow - extra warmte en diepte. Zij durft de stilte toe te laten in haar liedjes wat de begeleiders ruimte biedt om subtiel een tapijt te weven waarop je je zonder zorgen kunt laten wegdrijven. Zeker bij afsluitende track 'Träume Süs' een teder slaapliedje wat elke luisterbeurt verder groeit. Markowski's muziek is geen pure singer-songwriter, geen pure country, en zeker geen rock. Maar met elementen uit al die genres creëert zij een eigen sound die in je dromen blijft rondspoken.

Mucho Maestro is het andere uiterste van het spectrum. Deze drie jonge honden nemen stijl serieus. In podium presentatie - compleet met bakjes snoepjes verspreid door de zaal - eyeliner en matching pakken, maar ook in sound. Zelf omschrijven ze hun muziek als "Tom Waits meets Primus in een rokerige whiskeybar, maar dan anders". Hun omschrijving dekt de lading maar ten dele, want wat Mucho Maestro produceert is niet zo een-twee-drie in een hokje te plaatsen. Intens, soms chaotisch, af en toe vrolijk, springerig dansbaar, inhoudelijk scherp en intelligent. Geen hapklare brokken dus, maar het wel waard om om je voor open te stellen. Aanradertje voor popliefhebbers die met stijl anders durven te zijn.

Zeg er het uwe van...