The Mojomatics - Songs For Faraway Lovers

Mijn hersenen draaien op dit moment overuren. Er komen namelijk allerlei gedachten bij mij op als ik Songs For Faraway Lovers van The Mojomatics draai. Eén ervan is dat ik er weer eens van sta te kijken hoe je met twee man al geweldige muziek kunt maken. Een andere is dat ik me bedenk dat een stap tussen de rhythm and blues van toen en bands van nu als The Strokes helemaal niet zo groot is. Weer een andere is dat ik me kan voorstellen dat deze release in de 60er jaren en begin 70er jaren hits op had geleverd, zoals CCR en The Kinks en al die beatbands die hadden. Een andere is dat mondialisering ook zijn voordelen heeft, want het valt me steeds meer op dat er fijne releases uit de meest onverwachte wereldhoeken komen, in dit geval Italië. En dan is er nog mijn eigen vooroordeel, want bij Venetië Lagoon denk ik aan prachtige paleizen en gondels, maar totaal niet aan rock 'n' roll. Toch komen The Mojomatics uit Venetië, maken ze catchy Rhythm and Blues-songs, is de muziek recht op zijn doel af en vind ik het altijd weer fijn om een bluesy mondharmonica voorbij te horen komen. In totaal zijn het twaalf songs, waarvan twee bewerkte traditionals. Het enige punt van kritiek is dat zelfs een cd met een lengte van iets meer dan een half uur bij mij de aandacht tot het einde niet vasthoudt. Dit komt doordat de nummers net wat te eenvormig zijn en vooral doordat de productie wel te braaf is door de scherpe kantjes er vanaf te halen. Maar ja, soms moet ik minder denken en het gewoon tot me nemen.

Zeg er het uwe van...