Revolution Riot - Blues For The Spiritually Retarded

Afgelopen vrijdag had ik een tweede gesprek bij een potentiële werkgever. Het ging gelukkig van beide kanten prima, dus ik liep met een aanbieding spreekwoordelijk op zak weer naar buiten. Pas toen kwam ik erachter dat ik ondanks de ruime collectie op mijn iPod nou net de feestplaat bij uitstek van het moment er niet op had staan: Revolution Riot's tweede album "Blues For The Spiritually Retarded". Een album dat al uit 2005 dateert, met een bassist die ook al een tijdje weg is. Die "spiritually retarded" lijken vooral met drank en de heren zelf te maken te hebben, getuige de quasi-stoere spreuk "I play a lot better when I'm hung over" in de inlay. Maar al bij de opener "GO!" blijkt dat deze Zweden, getooid met de namen Glitz, Tom-E, Skinny en Fisch, in navolging van landgenoten Backyard Babies, puike sleazerock spelen. Van een intro is de helft van de tijd niet eens sprake, meteen duikt het gezelschap vette riffs in om daar pas na een minuut of vier weer mee te stoppen. Op de productie is nog wel wat aan te merken, met name de balans laat nog wel eens wat te wensen over, maar in elk geval staan de riffs op de plaats waar ze zouden moeten staan: pontificaal vooraan in het geluidsbeeld. De prima sleazesongs van de heren doen de rest. Stilzitten is bij dit album onmogelijk. Revolution Riot is alwéér zo'n bandje met fijne stuiter-Zweden.

Zeg er het uwe van...