Tom Barman - That's Blue
De kinderen aten pannenkoeken bij de buren, het buurmeisje vierde haar verjaardag, dus ik kon eens goed uitpakken in de keuken voor Mevrouw Storm en mezelf. Het voelde net of ik hoogstpersoonlijk de hoofdrol aan het spelen was in de een nieuwe commercial voor de Grolsch. Ik stond voorbereidingen te treffen voor de maaltijd voor de avond, op het granito ontbrak alleen nog een pontificaal pronkende Grolsche Beugelfles met daarnaast een halfvol burgermeesterglas bier. Terwijl ik de twee halve rode uiten stond te vierendelen swingde op de achtergrond de compilatie die Tom Barman gemaakt heeft voor Blue Note: That's Blue, Sidetracks vol. 7. In tegenstelling tot vorige versies van Sidetracks die samengesteld werden door onder andere Buscemi en Sven van Hees heeft Barman veel minder voor loungy tracks gekozen uit de Blue Note-archieven. Barman koos onder andere voor Art Blakey, Duke Ellington, Herbie Hancock en Wayne Shorter; grote namen dus. Maar het unieke en gelijk ook interessante aan deze verzamelaar is dat Barman aan de elf tracks pratende schilders heeft toegevoegd. Dat klinkt raar, maar het werkt heel goed om in de intro's, outro's en soms zelfs gedurende de nummer mensen als Willem de Kooning en Barnett Newman te horen praten over hoe zij schilderen. Barman zelf zegt in het hoesje dat schilders die praten over hun kunst altijd een kalmerende werking hebben gehad op hem. Dat effect wordt alleen maar versterkt door de combinatie met de fijne jazz uit de Blue Note-archieven. Oh ja, het eten was heerlijk volgens mevrouw Storm. Dat ook nog eens.
File: Tom Barman - That's Blue + Painters Talking (sidetracks vol. 7)
File Under: Muziek terwijl u denkt dat u in een Grolsch-commercial speelt.
Die moet ik maar eens aanschaffen.
En de crême brulee (?) was ook best lekker hoorde ik van de buurvrouw ;-)
Ik ben ook heel benieuwd naar deze plaat trouwens..