Unlucky Atlas - Unlucky Atlas

Soms vraag ik me af hoe bepaalde releases op de burelen van File Under belanden. Heeft Unlucky Atlas eigenlijk wel een label? Ik kan er geen aanwijzingen voor vinden. Natuurlijk, een Nederlandse demo is niet zo vreemd. Maar een Amerikaans impro-kwartet? Zijn we daar blij mee? Nou, zolang dit soort veredelde jamsessies slechts een half uur duren kom ik er wel doorheen. Ze verspillen geen tijd en knallen meteen de plaat in. En aan 't end er ook weer in één klap uit trouwens. De laatste weken kom ik in dit genre opvallend veel muziek zonder drums tegen en inderdaad, dat is ook nu weer het geval. Het is vooral snarenwerk. Snel snarenwerk. Af en toe lijkt het wel Motorpsycho-progrock, al zijn er geen catchy melodieën. Ik ben blij dat de banjo-mandoline een grote rol heeft gekregen. Een lief geluid, vals als een speelgoed-instrument. Terwijl de cello het geluid van een helikopter imiteert wordt er ook nog wat gezongen. Eerst wat anoniem, maar tegen het eind van de plaat wordt het wachten beloond. Zangeres Erica weet ineens de juiste toon te vinden en zorgt voor een vrolijke Indische Hosannasfeer. Voor wie het wil weten, dat is het derde mooie moment . Daarvoor zit nog ergens een zwierige Franse vioolsolo en nog wat leuker een, waarschijnlijke onbewuste, imitatie van Orbital's The Box. U kent het wel dat horror-achtige nummer met een klavecimbel-melodie. Ze noemen het hier The Great Awakening en die zorgt eindelijk voor wat spanning. Nu ga ik het schijfje een mooie plek in mijn kast geven, de verpakking mag er namelijk best wezen.

Zeg er het uwe van...