Burning Point - Burned Down The Enemy

Ik heb het wel vaker bij dit soort bands, die dit soort muziek maken. Een keer luisteren, twee keer luisteren, en dan heb ik eigenlijk al de conclusie getrokken dat ik het maar niets vind. Maar om een iets meer gedegen mening te vormen draai ik zo'n plaatje dan toch wat vaker. En meestal moet ik dan mijn eerdere conclusie als flink voorbarig en onjuist bestempelen. En zo verging het mij ook bij het nieuwe album van het Finse Burning Point. Na veel geharrewar en gekissebis met advocaten en hun vorige platenlabel zijn ze nu terug met hun derde album, Burned Down The Enemy. Zouden hun albumtitel en enkele tracks ("Parasite", "Hell Awaits", "Deceiver") soms een klein steekje richting hen zijn? Enfin, Burning Point vult met elf nummers net geen heel uur met een mix van melodieuze- en powermetal. Met name de muziek op het album is van goede kwaliteit. Snel gitaarspel, krachtige dubbele bassdrums, afgewisseld met de nodige rustigere momenten worden goed uitgevoerd. Alleen de manier van zingen door zanger Pete Ahonen komt mij soms wat zeurderig en irritant over. Omdat er eigenlijk geen enkel nummer voor mij echt uitspringt en binnen het genre de concurrentie enorm is zal dit album niet snel opvallen tussen al die andere releases. Maar al met al is dit verder gewoon een goed album geworden.

Zeg er het uwe van...