Catfish Haven - Tell Me

Ergens zit er iets scheef in mij. Ik wil namelijk nog wel eens dingen horen die een ander niet hoort. Nee, geen stemmen in mijn hoofd, maar in mijn hoedanigheid als muziekliefhebber en enthousiast promotor van alles wat ik leuk vind, trek ik nog wel eens vergelijkingen waar menigeen de wenkbrauwen bij fronst. Niet erg overigens, want er kan daardoor een leuke discussie ontstaan en niets is leuker dan lullen over muziek, niet waar? Zo spookte vanaf het begin dat ik Tell Me van Catfish Haven opzette, de naam Thelonious Monster in mijn hoofd. Best vreemd, want Catfish Haven lijkt er niet op. Goed, de zangers hebben allebei hetzelfde rauwe randje op de stembanden dat een behoorlijk gebruik van diverse genotsmiddelen suggereert en beide bands schrijven boozy nummers, maar daar houdt het mee op. Want Catfish Haven is veel bluesier dan Thelonious Monster. Wellicht dat The Bicycle Thief nog iets in de buurt komt, maar dan nog. Tell me is overigens ook niet zo overrompelend als Beautiful Mess, de knaller van Thelonious monster, al is het geen zeker slechte plaat. Beslist aangenaam zelfs en daarin schuilt ook het makke van Tell Me. Het pruttelt lekker, maar het wil nergens knetteren. Misschien is het ook een kwestie van live zien, in een rokerige kroeg, met glazen genotsmiddelen bij de hand, waar die zanger zo'n rafelige stem van kreeg. Tot die tijd zet ik Beautiful Mess nog wel eens op. Al slaat die vergelijking ergens dan weer helemaal nergens op...

Zeg er het uwe van...