COEM - Move/The Mountain

De grote Belgenpop-hausse van de jaren 90 lijkt enigszins voorbij, maar het borrelt nog steeds in het indierock-circuit bij onze zuiderburen. Het Hasseltse COEM is zo'n bandje dat intussen bij hun vierde album is aanbeland en deze keer is het een dubbelaar, waarbij de twee cd's verschillende kanten van deze getalenteerde band laten horen. CD 1 heet Move en bevat een vijftal tot in de puntjes afgewerkte indierock-songs, die doen herinneren aan bands als dEUS, Mintzkov Luna en vroegere Zita Swoon, met een snuifje Pavement. Typisch Belgisch inderdaad. De gitaren schuren zonder dat ze al teveel uit de bocht vliegen, de zang is een tikje introvert en melancholiek en de songs zijn gewaagd opgebouwd, bevatten een kop en een staart en vervelen geen moment. Persoonlijke favoriet is de songs "T (Is For Talking)", maar ook de andere songs van de eerste schijf mogen er zeker wezen. CD 2, getiteld The Mountain, steekt wat anders in elkaar. Dit is een registratie van een radio-optreden dat de band een tijdje terug heeft gegeven voor het Belgische Radio 1-programma Cucamonga en bevat een vijftal geimproviseerde songs annex jams waarin de band het vooral in jazzy post-rock zoekt. Dat betekent dus lange opbouwstukken, piano-intermezzo's, adempauzes en rustieke soundscapes die rustig voort kabbelen en verschillende sfeergebieden bezoeken. Persoonlijk vind ikzelf de eerste, meer popgerichte cd de betere, maar ook deze tweede mag er zeker zijn. COEM bewijst een band te zijn die van verschillende markten thuis is en met deze dubbelaar leveren ze een prima staalkaartje af van wat ze in hun mars hebben. Laat ze maar gauw eens een toertje hier door Nederland doen. Ik ga dan zeker kijken.

Zeg er het uwe van...