Coparck - The 3rd Album

Na eerdere albumtitels als Birds, Happiness & Still Not Worried en Few Chances Come Once In A Lifetime is The 3rd Album een saaie titel voor het nieuwe en inderdaad derde Coparck-album. Wat was ik in 2001 weg van het debuut van deze Amsterdammers. Door mijn enthousiasme hebben zeker vijf mensen in mijn omgeving het aangeschaft en stond het volgens mij zelfs op nummer één in mijn jaarlijst. Coparck werd gedropt door de platenmaatschappij, er werd van drummer gewisseld, maar begin 2005 was er plots toch een opvolger. Het herkenbare Coparck-geluid was er nog steeds, maar de verrassing was er een beetje af. Toch was ik blij dat de band weer van zich liet horen en kregen ze mij de voordeel van de insluipende twijfel. En dan is het 2007 en mag ik het derde album hier bespreken. Er werd weer van platenmaatschappij gewisseld, maar daar is op zich niet veel van te merken. Het album gaat namelijk verder waar de voorganger eindigde. Mensen die dan ook pas zijn aangehaakt bij de voorganger of zelfs bij de reclamemuziek die het nummer "The World Of Tomorrow" was zullen dan ook niet teleurgesteld worden. De melancholie cirkelt wederom langzaam naar zijn hoogte en het geluid is onder leiding dit keer van een Reyn Ouwehand beter dan ooit. Maar bij het nogmaals draaien van het debuut mis ik toch het zoeken naar de juiste weg en het onvoorspelbare dat dit met zich meebrengt. The 3rd Album is een album dat na een tiental draaibeurten voor mij alles prijsgegeven heeft en het vervangen van het promo-exemplaar voor een waarschijnlijk prachtig uitgevoerde officiële editie zal bij mij achterwege blijven. Toch gun ik ze een doorbraak, want voor sappelen in de marge is de band te goed.

Ik vind die single toch wel heel fijn.

Sterker nog, ik vind dit zelfs over het geheel een erg mooie plaat, met een bijna Belgische sound. De conclusie doet me vermoeden dat Ewie hem te kort achtereen te vaak heeft opgezet (wat mijzelf onlangs overkwam met de tweede van Woost, waarover binnenkort meer). Ik weet niet hoe het komt. Ik ben een beetje verliefd op die rare sound van keyboard en xylofoon in Time Is Short, of die bijna Mercury Rev-achtige zang in How To Find What You're Not Looking For.

Moet ik wel bijzeggen dat ik de vorige Coparck-albums nog niet eens ken.

De single is dan ook een terechte keuze. Vreemd trouwens dat Knurftus de cd al gehoord heeft, terwijl die nog niet eens uit is. En verder zal de tijd het leren of de tekst terecht was. ;-)

Ja Ewie, heel raar. Er blijken op internet cd's rond te slingeren die nog niet eens uit zijn. Zo gek!

Beste plaat die Coparck gemaakt heeft. Wederom een ontzettende groei doorgemaakt, productioneel zit 't prachtig in elkaar, elk liedje heeft iets bijzonders, etc etc etc.

@TRFKAG en Ewie.

Hij is te beluisteren via de luisterpaal van 3voor12 ;-)

Nah, mooie plaat hoor. Ik draai m met plezier. Maar groei?!

Oh, groei kun je misschien wel zeggen. Maar, echt briljant: een "herdefinitie van de Nederlandse popstandaard"?!

Zeg er het uwe van...