Do-The-Undo - Do The Undo

Het persbericht ronkt een beetje en doet vermoeden dat er meer zeer zit bij Excelsior en de erven Daryll-Ann dan naar buiten is gekomen: 'De kenner weet het: Anne Soldaat was dè man achter wijlen Daryll-Ann. De gast die ons klassiekers als "I could never love you", "Tools R us", "Surely Justice", "We love danger" en "10.45" bezorgde en met z'n opzienbarende gitaarspel de band z'n bijzondere karakter gaf.' Einde citaat.

Er valt een boel op deze zinnen af te dingen en ik vraag me af wie dan die andere klassiekers van Daryll-Ann voor zijn rekening nam, maar eerlijk is eerlijk: Do-The-Undo neemt meer mee uit de Daryll-Ann-boedel dan Paulusma tot nu gedaan heeft. De pogingen om het perfecte popliedje te maken, de rinkelende gitaren, de mooie afwisseling tussen gewone stem in couplet en kopstem in refrein, het gevoel van 'waar-heb-ik-dat-riffje/zanglijntje/melodietje-eerder-gehoord', allemaal terug te vinden tussen de vijftien fijne tracks van deze debuutplaat van Do-The-Undo.

Neem daarbij een goed gevoel voor het betere citeerwerk ('Chama-chama-chameleon' van Culture Club in "Shake Hands, Be Polite" en 'We've got a thing and that is called radar love' in "The heart I had") en je wilt het stiekem toch zeggen: Daryll-Ann is dood, leve Do-The-Undo! Daarbij kan ik wel gaan zeuren over hoe netjes de boel is afgewerkt, dat er nergens echt loos gegaan wordt en dat de productie ook wel wat vetter had gemogen, maar feit is dat Do-The-Undo wel 'ns de THX JHN van 2007 zou kunnen worden.

Zeg er het uwe van...