Foo Fighters - Skin And Bones

Op het vorige album In Your Honor verraste Dave Grohl's Foo Fighters al met een album vol semi-akoestisch materiaal, met medewerking van onder andere Norah Jones. Een semi-akoestische tournee en een dito live-album was geen verrassing meer. "Skin And Bones" heet het werkje, waarop nog diverse anderen hun opwachting maken, waaronder ex-Foo Fighter Pat Smear. En ja, die deed ook al mee op het min of meer legendarisch geworden MTV Unplugged in New York van Grohl's oude bandje Nirvana. Eerlijk gezegd vond ik dat album na diverse draaibeurten langzamerhand iets teveel van het goede worden en geef ik tot op de dag van vandaag de voorkeur aan Nirvana's andere live-album From The Muddy Banks Of The Wishkah. Evenzo geef ik de voorkeur aan Foo Fighters' volledig versterkte live-werk, want ook dit Skin And Bones is gewoon teveel van het goede. Bovendien komen de vocale beperkingen van Grohl hier behoorlijk duidelijk aan het licht: het is ofwel zachter gezongen met een relatief dunne stem, ofwel brullen op vol vermogen. Ook blijven ook niet alle songs even goed overeind wanneer ze tot op het bot worden ontleed. Voordeel is wel dat de echt sterke melodieën des te meer opvallen, zoals "Walking After You" en "Next Year" (met accordeon). De conclusie? Skin And Bones is leuk, maar een semi-akoestische EP als bonus bij een écht live-album was beter geweest.

Zeg er het uwe van...