John Zielman and the Selves - Babbling of Fools

Bijna zei ik het tegen hem terwijl ik hem trof achter de balie in de winkel waar hij werkt: 'John, waarom heb je nou in hemelsnaam die mooie cd die je gemaakt hebt bijna om zeep geholpen met dat oeverloze gepiel in het outro van "She Said".' Ik hield het voor me, want vond het toch wel een beetje ongepast om hem er zo pats-boem out of the blue mee lastig te vallen. Dus zeg ik het nu hier maar en dan houd ik er over op. Ik kan het beter hebben over de dertien liedjes die hij en zijn band The Selves opgenomen hebben voor Babbling of Fools, want die zijn namelijk veel beter. John Zielman is weer eens zo'n artiest waar ik me over verbaas dat hij niet gewoon een succesvollere naam is. Want Zielman is nog zo'n authentieke songsmid, die het ambacht van het schrijven van liedjes die zich in je hoofd nestelen nog verdomd goed begrijpt en deze ook nog eens ragfijn op plaat weet vast te leggen. Ik bedoel, wie van een band als Crowded House (die overigens voor veel geld weer bij elkaar komen) houdt zou ik bijna blind kunnen adviseren om deze cd aan te schaffen. Het gaat te ver om John (die overigens ongeveer twintig jaar in Australië woonde en daardoor gevrijwaard is van welk Nederlandse Engels dan ook) op dezelfde hoogte te plaatsen als Neil Finn cs., maar hij is ook een meester in het smeden van van die Koninklijke koortjes en harmonieën waar Finn een grootmeester in is. Maar gezien de leeftijd van John zal hij zijn inspiratie niet alleen uit die hoek gehaald hebben, maar ook verder beïnvloed zijn door degelijke jaren zeventig pop. Ik moet dan ook een beetje grinniken als ik de band gelist zie staan bij 3FM's Serious Talent. Ten eerste hadden sommige van de dj's daar zijn zoon kunnen zijn, ten tweede zit in zijn band een winnaar van een Grote Prijs en de bassist van het legendarische Braak. En daarnaast: Zielman is al lang geen talent meer, maar veel meer dan dat. De volgende keer als ik in de winkel kom waar hij werkt, dan complimenteer ik 'em gewoon met zijn mooie plaat. Dat outro, dat skip ik gewoon.

Wij voelen ons heel gevleid :-)

Geen woord te veel gezegd. Knonne, wat een mooie Liedjes!

Het is inderdaad een prachtplaat. Maar dat heb ik zelf ook al op mijn blog gezet ;-)

Zeg er het uwe van...