The Low Lows - Fire on the Bright Sky

Normaal beslis ik na enkele seconden al of ik een song goed vind of niet en meestal blijft die mening ongewijzigd, ook nadat ik het hele nummer gehoord heb. Ook bij het beluisteren van een cd hoef ik zelden alle tracks van voor tot achter gehoord te hebben om te weten of ik de cd de moeite waard vind. Natuurlijk gebeurt het ook wel eens dat een cd me na een tijdje beter gaat bevallen, andersom gebeurt zelden. Wat ik eenmaal mooi vind, zal ik ook later nog mooi vinden. Bij het bespreken van cd's voor FU moet ik een cd meerdere malen goed beluisteren ook omdat het vaak cd's van bands zijn die ik niet zelf gekozen heb en ik moet deze taak toch zo goed mogelijk uitvoeren. Toen ik de debuut-cd van The Low Lows voor het eerst hoorde, wist ik niet wat ik ervan moest denken. De vreemde zang, alsof de zanger door een lange buis zingt en de minimale instrumentale ondersteuning spraken me niet direct aan. In een cd-bespreking zal ik dit toch meer moeten onderbouwen en dus gaf ik Fire on the Bright Sky nog een kans. Ondertussen ging ik op zoek naar wat meer informatie over The Low Lows en zo stuitte ik op Parker and Lily, een New Yorks duo waarvan ik al het een en ander gehoord had. Parker Noon blijkt de zanger van The Low Lows te zijn en de titel van de laatste Parker and Lily cd was "The Low Lows". Natuurlijk allemaal geen redenen om de muziek ineens heel mooi te gaan vinden maar wel om eens wat beter te gaan luisteren. Ook omdat ik de muziek van (de oude) Songs: Ohia ook mooi vind en die klinkt vaak net zo minimaal, doe er een Farfisa-orgel en een beetje noise bij en je hebt bijna het geluid van The Low Lows.

Zeg er het uwe van...