Obsedian - Emerging

Ik heb Obsidian maar één keer live aan het werk gezien en dat was tot mijn schrik, en spijt, bij de voorrondes van de Metal Battle 2002 in de OCCII. Relevante gegevens over dit optreden zijn niet meer aanwezig in mijn grijze massa, wat zeer waarschijnlijk een gevolg is van de bijzonder lage bierprijs in het genoemde etablissement, ondanks de invoering van de euro. Vreemd dat ik dat dan wel weer heb onthouden. Ik heb het zelfs nog bonter gemaakt, want ondanks verwoede pogingen om alle gedownloade, gekregen en gekochte releases van 2006 in één map op mijn computer te bewaren, stond het debuut van deze sympathieke Amsterdammers daar niet eens tussen. Emerging heet de boreling en ik verdenk deze hoofdstedelingen er ernstig van dat ze sinds bovengenoemd optreden in de oefenruimte hebben gewoond en maar weinig geprofiteerd hebben van ons veranderende klimaat. Want wat zijn ze goed geworden zeg. Polyritmische, melodische, progressieve deathmetal spelen ze naar eigen zeggen en ik ga ze daar geen ongelijk in geven. Denk aan Meshuggah gemixt met Death en je komt een heel eind. Theory in Practice is ook een naam die bovenkomt en natuurlijk onze enige, echte eigen Textures. De mechanische en mathematische riffs worden afgewisseld met sfeervolle, duistere passages. Het album heeft een onderhuidse spanning, waar ik om onbegrijpelijke heel rustig van wordt. Net of mijn eigen radarwerk stil wordt gezet door het luisteren naar een veel complexere variant. Het is bijna onbegrijpelijk dat er nog geen label is opgestaan om deze jongens binnen te halen. Met nieuwe zanger Robbert Kok in de gelederen moet dat zeker lukken.

He man, dank je voor je sympatieke stuk! groeten van Obsidian.

Zeg er het uwe van...