Patrik Carlsson - Melodic Travel

Een soloplaat van een Zweedse gitarist. Hmm... Alles zelf gedaan. Tjonge. Drums uit een doosje...Oei. Dat was ongeveer mijn gedachtengang bij het opzetten van deze cd. Al snel bleek ik er behoorlijk naast te zitten. Okee, er zijn regelmatig drums uit een doosje te horen, maar Patrik Carlsson is bepaald niet de neo-klassieke tempobeul die je bij de meeste solo-albums van Zweedse gitaristen aantreft. Integendeel, Carlsson zoekt eerder de melodieuze kant op, zoals die te horen is bij grootheden als Vai, Satriani en Lukather en op de instrumentale platen van een van mijn persoonlijke favorieten, Milan Polak. Hij kan best met honder noten per minuut scheuren, maar dat hoeft Carlsson niet steeds te laten horen. En dat is een verademing. Aardig detail: op de site van Carlsson staat per song een afbeelding om in de sfeer van de song te komen. Wel is te merken dat dit ooit begon als een jazz-/folk-album, want naar het einde wordt het steeds jazzier en is er meer Santana- en Holdsworth-achtig werk te horen. Da's niet erg, maar je moet er wel van houden. Voor een pure rocker is dit album dus wat minder geschikt. Hoewel een eigen stijl nog enigszins ontbreekt, is dit wel een fijn album voor de liefhebber van het betere veelstijlige melodieuze gitaarwerk. Dat de man meer kan dan over de snaren vliegen, is in elk geval zonneklaar.

Zeg er het uwe van...