Prymary - The Tragedy Of Innocence

"Ik zie ik zie wat jij niet ziet" is de meest recente campagne van SIRE op dit moment. Een onderdeel van deze subtiele, doch kei-harde campagne is seksueel misbruik. In Nederland alleen al zijn er jaarlijks 100.000 kinderen slachtoffer van seksueel misbruik. The Tragedy of Innocence van de Zuid-Californische progressieve rock/metalband Prymary vertelt het verhaal van Valerie Quirarte, de vrouw van drummer Chris Quirarte. Haar verhaal start 25 jaar geleden toen zij op vijfjarige leeftijd door haar vader werd verkracht, en voert ons aan de hand van twaalf ijzersterke en zeer afwisselende songs mee door de rest van haar roerige leven, tot aan het heden. Muzikaal gezien zit het allemaal retestrak in elkaar, zoals we van een goede prog-metal band mogen verwachten. In 2003 debuteerde de band met het album "Prymary" en sindsdien speelden zij o.a. op de pre-party van ProgPower USA en op het Headway Festival in Amstelveen. Ik hoor invloeden van Korn terug in het zware basswerk in "Soul Deceiver" en herken de sound van OSI in het laatste nummer "Choices". Al moet ik wel erg wennen aan de stem van zanger Mike Di Sorro. Maar hoe vaker ik luister, des te meer zijn stem toch past bij het geheel. Maar goed ik dwaal af... en dat lijkt me gezien de ernst van de boodschap niet de bedoeling. "Ik zie ik zie wat jij niet ziet" is een goede campagne, met hopelijk veel impact. Maar of een conceptalbum van een jonge, zeer talentvolle, band als Prymary net zoveel impact heeft, dat weet ik niet. Maar een ding is zeker, op mij heeft The Tragedy of Innocence veel indruk gemaakt. Met de songteksten in mijn hand ben ik net zo stil als na het zien van de SIRE-campagne.

Zeg er het uwe van...