Sinner - Mask Of Sanity
Wanneer een Duitse muzikant een schuilnaam gebruikt, en dan nog zo'n kneuterige als Mat Sinner, dan heb ik altijd het idee dat hij in werkelijkheid wel Otto Knupschelmann of zo zal heten. Maar nee, hij heet Matthias Lasch, niets ernstigs. Ach, het zal wel een jeugdzonde zijn, want onder de bandnaam Sinner is hij al een jaar of dertig bezig. Inmiddels is zijn belangrijkste band Primal Fear, maar in Sinner is hij al die tijd niet alleen de bassist maar ook de zanger. En met dit twaalfde album levert Sinner een heel smakelijke portie hardrock op het randje van powermetal af. Bij niet een van de songs val je van je stoel van verbazing, maar de songs doen regelmatig op een prettige manier denken aan bands als Thin Lizzy (een versie van "Baby Please Don't Go" is bonustrack op deze cd), W.A.S.P. en Saxon. Het recept is eenvoudig: aardige songs, met snel meezingbare refreinen, John Sykesiaans gierende gitaren en daaroverheen de beperkte maar volstrekt bij het genre passende stem van Mat Sinner. Enige minpuntje is dat andere instrumenten nog wel eens tenondergaan in de zware riffs. Geen zwaar symphonische intro's - hooguit een beschaafd stukje piano vooraf of achteraf -, geen pretenties. Sinner doet aan degelijke hardrock zonder poespas. Terecht, want poespas zou hier gewoon afbreuk aan doen.
File: Sinner - Mask of Sanity
File Under: Degelijke hardrock zonder poespas
File Audio: ["The Other Side" op MySpace]
File Video: ["Diary of Evil" op MySpace]