Slowdisk - Love When We Are

Muziek is emotie. Je kunt er vrolijk van worden of op zijn minst een gelukkig gevoel krijgen. Je kunt er door moeten huilen of op zijn minst somber worden. Muziek is associatie. Je denkt aan die ene bergbeklimming op je fiets, aan de koele bries terwijl je op het strand lag, aan die drukke winkelstraat waar je helaas net moest zijn, je denkt aan die ene cd die je vindt terwijl je hem al zo lang zocht. Er is echter ook muziek die mij helemaal geen emotie los maakt. Dit komt doordat het gemaakt lijkt ter ontspanning. Dat betekent dat ik me mee moet laten nemen in de muzikale trip en me niet door menselijke gevoelens af moet laten leiden. Love When We Are van het (naar ik aanneem Amsterdamse) duo Slowdisk brengt uitgesponnen muzikale landschappen dat hier en daar de vorm aanneemt van een heus liedje, maar snel weer op het zweverige pad verder gaat. De basis is het gitaarspel, maar dit ligt ingebed tussen slome ritmes en elektronica. Nergens is er overdaad, maar het kabbelt rustig alsof het er altijd geweest is voort. Ik ontspan. Dit brengt me bij de associatie. Ik zie mijzelf liggend op een massagetafel waar al die pijnlijke plekken op mijn rug genadeloos weg gemasseerd worden. Even niet die pijn, maar slechts het onthaasten van de drukte van alledag samen met Slowdisk. Een betere benaming voor dit muzikale project zou ik niet kunnen bedenken. Ik mis echter de masseur in kwestie, maar de cd voor het optimale genot is er alvast.

Zeg er het uwe van...