Bjorn Berge - I'm The Antipop

Ik vind Bjorn Berge een beetje een raar mannetje. Tegenwoordig zit hij meestal met een kek designbrilletje en stijlvol jasje op het podium en geselt hij zijn twaalfsnarige gitaar. Op de hoes van Illustrated Man zag je heel wat anders. Daar zie je de imposante spierballen en tatoeages verborgen die een verleden als hardrock- of metalgitarist doen vermoeden. Niet dat Berge nu niet meer hard rockt, dat doet hij namelijk zeker wel. Op zijn nieuwe, achtste solo-cd I'm The Antipop laat hij zich van zijn beste kant horen. Berge heeft er altijd al een handje van gehad om eigenzinnige covers uit te brengen op cd en live te spelen, deze keer bestaat de tracklisting uit louter covers. Ik moest af en toe even goed nadenken om op de origineel uitvoerende te komen. Zo is het openingsnummer "Testify" een cover van Rage Against The Machine en dat is niet gelijk een band die je makkelijk combineert met slechts een zanger met een donkere rauwe stem, slechts gewapend met een tiental over twaalfsnaren razende vingers. Het werkt echter wonderwel, deze met deltablues volgepompte cover. Het knappe is dat Berge precies die plekken weet te vinden waar covers van onder andere Led Zeppelin ("Heartbreaker"), Red Hot Chili Peppers ("Suck My Kiss") en Audioslave ("Show Me How To Live") ruimte laten om ze naar zijn hand te zetten. En als die ruimte er volgens hem niet is, dan schuwt hij het niet om dicht bij het origineel te blijven. "Buena", oorspronkelijk van Morphine én zonder gitaren, is hier een mooi voorbeeld van. Net als de mooie lome slide die hij speelt in "One Believer". Die ballade is misschien wel de grootste verrassing op I'm The Antipop.

Zeg er het uwe van...