Black Pony Express - Love In A Cold Place

Noorwegen 2004, de aangekondigde camping aan de hoofdweg bleek na vijftien kilometer fietsen "just a sign." Het was al aan het eind van de middag. De volgende camping was 40 kilometer fietsen te ver. Er was wel een simpel hotel dat vol was, maar niet te beroerd was om voor alles en nog wat een poot uit te trekken. Het alternatief was kamperen op de hoogvlakte aan een kleine snel stromende rivier of groot uitgevallen beek met steenkoud water, maar prachtig omgeven door statige bergen. Na het koken en eten werd het fris en de duisternis viel in. De maan schitterde, maar het was tijd om de slaapzak op te zoeken. Daar zat ik dan op een geweldige plek ergens aan het eind van de wereld. Thermo-ondergoed en de dikke slaapzak voorkwamen niet dat ik klappertandend wakker werd. Een overnachting in een tent is voor mij nooit meer zo koud geweest. De volgende ochtend was het wassen, de tent afbreken, de fiets optuigen en weer verder. Dit niet zonder intens te genieten van de rit terug naar de hoofdweg. Gek genoeg moest ik hier aan denken bij het beluisteren van Love In A Cold Place van het Australische vijftal Black Pony Express. De stem van Justin Custack gaat door merg en been. De muziek klinkt geheimzinnig, desolaat, maar ook weer zo intens. Alsof Nick Cave en Tom Waits samen aan het kamperen zijn in een indrukwekkend omgeving met moerassen en bergen. Ik sta er met mijn tent vlakbij, uiteraard.

Mooi!

Zeg er het uwe van...