The Decemberists - The Crane Wife

Ik had Colin Meloy moeten omhelzen. Het optreden dat ze op Crossing Border gaven in 2005 was zó goed dat niets minder dan een omhelzing volstaan had toen hij voor me op de grond lag gitaar te spelen aan het einde van hun magistrale show, die ontegenzeggelijk het absolute hoogtepunt was van die editie. Ik deed het niet. Ik zou Colin Meloy nu weer willen omhelzen, maar moet nog even wachten. Ik word namelijk extreem gelukkig van de nieuwe plaat van Decemberists, The Crane Wife, die nu ook hier in Nederland te koop is. Het is namelijk een akelig briljante plaat geworden, die nieuwe Decemberists. Er is echter wel een probleem: ik loop al een tijdje te peinzen, waarom ik dat nou vind. Daar moet namelijk een reden voor zijn zou ik zeggen. Maar het lukt met niet om het u helder uit te leggen. Misschien helpt het als ik zeg dat ik me er over verbaas ik dat die malle Meloy het in zijn hoofd gehaald heeft om gewoon twee tracks die ruim tien minuten klokken op deze cd te zetten, waar geen seconde teveel aan is. Briljant opgebouwd, briljant afgerond, zowel muzikaal als tekstueel, dat zijn "The Island: Come & See/The Landlord's Daughter/You'll Not Feel The Drowning" en "The Crane Wife 1 & 2" Of als ik zeg dat "Yankee Bayonet (I Will Be Home Then)" dat Decemberists een duet opgenomen heeft met Laura Veirs, die de rol van girl prima past. Of dat "The Perfect Crime #2" zo aangenaam swingt met zijn orgeltjes. Of dat ik er af en toe aan denk om de term symfonische folk maar eens te introduceren voor Decemberists. Ik weet het niet, het is gewoon zo, denk ik maar. Ik weet wel dat ik straks, op 21 februari, vooraan sta in Paradiso en hoop dat Meloy weer het podium af komt. De omhelzing zal alleszeggend zijn.

Mooi geschreven stukje hierboven :) Prachtig album, misschien zelfs nog wel beter dan Picaresque! Vrolijker is hij i.i.g. wel.. dat is wel positief opzich!

Zeg er het uwe van...