Clap Your Hands Say Yeah! - Some Loud Thunder
Fragment 1
Twee liedjes van het concert vorig jaar staan me bij als de dag van gisteren. En die van morgen. "Satan Said Dance" en het liedje waarvan ik denk dat het nu op de laatste plek van het album terecht is gekomen, "Five Easy Pieces". Bij het eerste trof me een golf van energie, een boosheid, maar misschien wel opgewektheid. Het is een gewelddadig goed dans- én popnummer. En dat laatste liedje is een gewelddadig goed treurnummer, en precies die dingen voelde ik vorig jaar in de Melkweg, en precies die dingen voelde ik bij het horen van deze liedjes op Some Loud Thunder.
Fragment 2
Ik: "Heb je de nieuwe plaat van Clap Your Hands Say Yeah! al gehoord?
Ander: "Ja! Die is gek, man!"
Fragment 3
Bij de platenboer. Ik zet de plaat op voor iemand die 'm wil luisteren. Na een minuut vraagt deze persoon of er iets mis is met de koptelefoon. Nee, zeg ik, dat hoort zo. En ik voel dat ik glunder, want ik vind dat gaaf, dat je een liedje zo krakend op durft te nemen, omdat je vindt dat het zo hoort. En hoe vaker ik "Some Loud Thunder" luister, hoe zekerder ik weet dat het niet anders had kunnen klinken.
Fragment 4
Ik: "Ik ga Bolero-van-Raveltrommels sparen!"
Ander: "Ja, nu je het zegt. In dat langzame liedje, ineens, toch?"
Ik: "En het had alweer niet anders gekund."
Ander: "Alles is gek. Alles klopt."
Ik: "Het is misschien de wereld."
Fragment 5
Bij de platenboer. Nu staat de plaat in de winkel op. Ik hoor 'm in feite voor het eerst. Halverwege durf ik te beweren dat ik deze plaat nog beter vind dan het debuut, met al die prachtige liedjes, met die zinnen die mijn motto werden, waren en soms nog zijn. Maar wat er op deze plaat gebeurt is waanzinniger, nog urgenter, spannender, misschien bedachter, maar dan nog veel beter bedacht.
File: Clap Your Hands Say Yeah! - Some Loud Thunder
File Under: Blind kopen; jaarlijstjesvoer.
File Audio: [De hele plaat stond er, nu alleen nog twee liedjes, en het beste liedje van de vorige plaat]
Ik ben het eigenlijk meer met Ome Gijsbert eens:
http://extra.volkskrant.nl/vktv/videoblog/index.php?id=6275
Enig nadeel is dan wel dat je naar Gijsbert moet kijken. Je kunt hem immers beter lezen.
Ja, maar hij lult wel uit zijn nek. Bij CYHSY heeft 'ie het alleen maar over muziek en dan gaat 'ie bij Bloc Party vallen over de teksten.
Oke, oke. Ik vind het een kutplaat. Ik vond de vorige leuk, deze klinkt voor geen meter. Ik haat dat gepiep en gekraak.
Zo duidelijker?
:-)
gekraak vind ik volledig overbodig, de eerste 2 nummers skip ik hierdoor, jammer dat ze op deze manier verziekt zijn. De rest van de plaat is geweldig, net als het debuut trouwens :-)