Gaë Bolg and the Church of Fand - L'Appel de l'Ankou & Live in Ehrenstein

Bij distributeur Clearspot houden ze van rare Franse kwibussen. Luisterde ik een paar weken terug al naar het vreemde circus Ataraxia, nu gaan we nog een stapje verder in het rariteitenkabinet. Deze releases vragen wat doorzettingsvermogen. In het begin is er sprake van verbijstering en hilariteit: Waarom zouden ze dit toch uitbrengen? Na wat meer luisterbeurten moet ik toch toegeven, dat ook deze albums wel weer boven de grijze middelmaat uitsteken, de melodieën zijn bijvoorbeeld zo slecht nog niet. Gaë Bolg en de kerk zijn liefhebbers van de Middeleeuwen. Ze combineren gedragen zangpartijen met oorlogszuchtige ritmes. Grootste probleem is de productie. De blazers klinken alsof ze uit een computer komen, wat volgens de credits niet zo is, en de percussie is één grote galmende massa. Vreselijk amateuristisch.

Tekenend is dat het bijgesloten biografietje spreekt van geremasterde opnamen, die nu een stuk beter zouden moeten klinken. Ai! Natuurlijk valt er ook wel wat te glimlachen, een nummer "Black Sabbath" noemen en het dan laten klinken als een achtergronddeuntje in Age of Empires, bijvoorbeeld. Het is werkelijk een hilarisch aanvalsliedje, ik verwacht elk moment dat er iemand 'Your mother was a hamster' roept. Melancholisch geslaagd is "Interstice", waar een valse gitaar lekker doordreint, wat monniken zingen en een ongelofelijk naïeve fluitmelodie klinkt. Helaas belandt de korte plaat snel daarna in een fikse middendip. Al die dansjes zijn toch een beetje hetzelfde. Het slotnummer is dan weer wel fascinerend. Terwijl hij het gras maait gaat een soort Goebbels ongelofelijk tekeer. Dit nummer werd opgenomen in een of ander kasteel, wat me een ophaalbruggetje oplevert naar een andere recent verschenen plaat van dezelfde groep: Live in Ehrenstein. Ja, dat is een Duits spookslot. Laat de kerkorgels klinken! Elf muzikanten, voornamelijk percussionisten, bouwen een feestje. Het geluid is een stuk kalmer vergeleken met het studio-album, met name de trompetten en fluiten gaan er op vooruit. Afgezien daarvan zijn er nauwelijks verschillen tussen deze albums, al betrapte ik me erop dit langere live-album meer als achtergrondmuziek te benaderen.

Zeg er het uwe van...